Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huidige monument, bekend als Collège Pierre-Jean-de-Béranger en aaneengesloten gebouw, heeft zijn oorsprong in een herenhuis gebouwd in het begin van de achttiende eeuw. In 1719 verwierf Jean Pujol, adviseur van de Roy, samen met Abraham Peyrenc en Gabriel Dezègre een grondstuk van 1253 toises, voorheen eigendom van Jean Beausire (verworven in 1695 door de religieuze van de tempel). Pujol bouwde rond 1720 een groot huis met binnenplaats, tuin en bijgebouwen, dat het begin markeert van zijn architectonische en sociale geschiedenis.

Het hotel wisselde meerdere malen van handen tussen de aristocratie en de bourgeoisie van Ancien Régime: gekocht in 1736 door Charles Michel de Roissy (advisor secretaris van de Roy), vervolgens in 1753 door Salomon van Den Haag van Fosses (ook adviseur), alvorens in 1776 door te gaan naar Charles Marin van Den Haag, algemene boer. In 1790 overleed zijn zoon Philippe-Antoine de la Haye. Het gebouw, dat in de 19e eeuw meerdere malen werd verkocht, werd uiteindelijk in 1899 overgenomen door de stad Parijs en omgevormd tot een school. De huidige staat blijft dicht bij de 1776 beschrijving, met opmerkelijke elementen zoals de monumentale deur, de trap, of gewelfde kelders.

De plaats wordt ook gekenmerkt door de aanwezigheid van dichter Pierre-Jean de Béranger, die er de laatste drie jaar woonde en daar stierf in 1857. Een kamer op de eerste verdieping, ingericht met 18e-eeuws houtwerk, is traditioneel geïdentificeerd als de slaapkamer. Het hotel behoudt ook decoratieve overblijfselen (hoornachtig, bas-reliëf van Bacchus) en structuren (grotten, trap) beschermd sinds 1926 en 1987 onder de titel van historische monumenten.

Het gebouw illustreert de stijl van Parijse herenhuizen uit het begin van de achttiende eeuw, met een sobere gevel, een binnenplaats van eer en rijk versierde interieurs. De aanpassingen waren minimaal, behoud van elementen zoals het basreliëf van Bacchus (ingang naar de kelders) of de smeedijzeren helling van de trap. De officiële bescherming heeft ook betrekking op de poort, de daken en de vloer van de rechtbank, die zijn erfgoed belang weerspiegelt.

De locatie van het monument, 5-5bis rue Béranger en 2 rue de la Corderie, in het 3e arrondissement van Parijs, maakt het een getuige van de verstedelijking en sociale transformaties van de Marais. Van aristocratisch verblijf tot openbare instelling, belichaamt hij de veranderingen in de hoofdstad tussen het Oude Regime en het hedendaagse tijdperk.

Externe links