Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame de Melun werd tussen 1016 en 1031 gesticht door koning Robert II de Vrome, op de site van een eerdere kerk. Dit project maakte deel uit van de vangst van Melun County door de Capetianen, die een nabijgelegen kasteel bezaten. Het schip, de onderkant, het transept en de basis van de klokkentorens, van romaanse stijl, werden gebouwd uit deze periode. De torens, typisch voor de Kaapse religieuze gebouwen van de elfde eeuw, werden rond 1100 voltooid. Daar werden twaalf kanonnen geïnstalleerd, en het oorspronkelijke houten plafond werd vervangen door hondenkluizen na een brand in de 12e eeuw.

In de 12e eeuw werd het koor herbouwd in een vroege gotische stijl en ingewijd in 1198. Het college werd een plaats van koninklijke plechtigheden, zoals het huwelijk van Isabelle, dochter van Saint Louis, met Thibaut II van Navarra. De klokkentorens, gedateerd in de elfde eeuw, werden tussen 1515 en 1524 gerestaureerd onder Francis I, wiens salamander de restauraties siert. De centrale poort, die in de 16e eeuw werd gereconstrueerd, heeft medaillons met middeleeuwse figuren gekerfd, terwijl de kant van de 18e eeuw deze motieven reproduceert.

In de 18e eeuw werden de zijkapellen vernietigd (1773), wat resulteerde in de verspreiding van Jean Fouquet's beroemde Diptyque de Melun, nu bewaard tussen Antwerpen en Berlijn. De revolutie verspreidde de kanonnen, en de kerk, gesloten in 1844, werd hersteld van 1851 tot 1862 dankzij een openbare loterij. De nachtkastjes torens, gedemonteerd en vervolgens geklommen, opgenomen oude materialen. Tijdens de bomaanslagen van 1940 zag het college zijn glas-in-lood ramen in 1955 door Calixte Poupart worden gerestaureerd.

Het orgel van het college, oorspronkelijk een salonorgel gemaakt in 1851 door Aristide Cavaillé-Coll voor de zanger Pauline Viardot, werd geïnstalleerd in 1883. Het neo-Renaissance buffet, versierd met muzikale motieven en monogrammen, getuigt van zijn turbulente geschiedenis, die heeft gereisd tussen Parijs, Baden-Baden en Bougival. Gerangeerd Historisch Monument in 1989 (instrumentaal deel) en 2013 (buffet), het wacht nog steeds op een volledige restauratie. Een bezem door een dabbusgranaatscherven uit 1940 blijft zichtbaar op zijn console.

Het Diptiek van Melun, in opdracht van Étienne Chevalier, penningmeester van Karel VII, vertegenwoordigde een verpleegster Maagd (misschien geïnspireerd door Agnes Sorel) en de sponsor met Sint Stephen. Boven het graf van Stephen Chevalier, werd het verkocht in 1775 om werken te financieren. De twee afzonderlijke panelen zijn nu bewaard gebleven in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen en de Gemäldegalerie in Berlijn. Een fotografische reproductie wordt getoond in het college.

Het college werd tussen 2003 en 2005 gerestaureerd door Jacques Moulin. In 2013 vierde Melun zijn millennium met culturele evenementen, en La Poste gaf een herdenkingsstempel uit. Het gebouw, gekenmerkt door diverse architectonische stijlen (roman, gothic, moderne restauraties), blijft een belangrijke getuigenis van Capetiaans en religieus erfgoed in Île-de-France.

Externe links