Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het collegiaal Saint-Agricol d'Avignon vond zijn oorsprong in de 7e eeuw, toegeschreven aan Sint Agricol, bisschop van Avignon rond 660 Opgravingen onthulden sporen van een eerste plaats van Paleo-Christelijke aanbidding (later 4e en vroege 5e eeuw) en oude structuren, bevestigend zijn anciënniteit. De kerk werd verwoest door de Saracenen en werd in de 10e eeuw herbouwd door bisschop Foulques II. Zijn status evolueerde in 1321 toen Paus Johannes XXII een collegiale kerk stichtte en de uitbreiding financierde, wat het begin van zijn Gotische transformatie markeerde.

In de 15e eeuw veranderde de structuur van belangrijke werken: het schip was langwerpig en integreerde de kapel van de Almône (1391) en een monumentale gevel werd in 1485, versierd met een polychroom tympanum door Ferrier Bernard. Button bogen, zeldzaam in de Provence, versterken het gebouw, terwijl de abside behoudt traditionele uitlopers. Het college wordt een plaats van religieuze macht, waarin kapellen gewijd aan broederschappen en adellijke families, zoals de Bianco de Brantes of de Doni.

De klokkentoren, die in 1537 begon, werd pas in de 18e eeuw voltooid (1737 Na de Revolutie heeft de bisschop haar kathedraal in 1802 tijdelijk gewijd, wachtend op de restauratie van Notre-Dame des Doms. Een historisch monument werd in 1980 gerestaureerd in de 21ste eeuw (2012.

Het interieur onderscheidt zich door de tien zijkapellen, rijk versierd. In het noorden herbergt de kapel van de doopvonten (15e eeuw) de overblijfselen van de heilige Agricol, terwijl in het zuiden de kapel van de Maagd Maria (1703 Het koor, versierd met schilderijen van Simon de Châlons (1539) en Nicolas Mignard (17de eeuw), herbergt een barok meester altaar (1767) met daarin de relikwieën van de beschermheiligen.

De gevel, een collectief werk van Antoine Colin (Lyon), Didier Millot (Toul), en Antoine Carteron (Bourges), illustreert de invloed van regionale workshops. Zijn tympanum, gedeeltelijk gerenoveerd in de 19e eeuw, domineert een parvis en een monumentale trap, symbolen van zijn centrale rol in Avignon's leven. De klokken, gehuisvest in de klokkentoren van de 16e en 18e eeuw, ritmisch nog steeds het leven van de parochie vandaag.

Gerangschikt om zijn architectuur en geschiedenis, belichaamt het college de lagen van het Avignon erfgoed: van de hoge Middeleeuwen tot de Renaissance, door de fascisten van de pausdom en moderne restauraties. De meubels, glas-in-lood ramen en grafschriften (zoals die van architect Peter II Mignard, 1725) maken het tot een unieke getuigenis van vroomheid en Provençaalse kunst.

Externe links