Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het college Saint-Bonnet de Saint-Bonnet-le-Château, gelegen in het departement Loire in Auvergne-Rhône-Alpes, vindt zijn oorsprong aan het begin van de dertiende eeuw. Een kapel, genoemd in 1225, diende het kasteel vandaag verdwenen. Het was afhankelijk van de parochiekerk van Saint-Nizier-de-Fornas en bezette de huidige plaats van het college. Sommige elementen van deze vroege kapel blijven in de noordelijke kapellen, getuige van deze eerste religieuze fase op de site.

Tussen 1351 en 1361 werd de parochie Saint-Bonnet-le-Chastel officieel opgericht, vergezeld van de oprichting van een college van geassocieerde priesters. De statuten van deze religieuze gemeenschap, vernieuwd in 1520, vormen een belangrijke stap in de lokale organisatie. De bouw van het huidige college is mogelijk dankzij een donatie van 2000 boeken toernooien in 1399 door Guillaume Taillefer, een Drapier handelaar. Dankzij deze financiering kan het refrein zijn werk voortzetten vanwege de demografische en economische toename die verband houdt met het franchise charter dat Robert de Saint-Bonnet heeft toegekend.

De eerste steen van het gebouw werd gelegd op 8 mei 1400, zoals blijkt uit een inscriptie geschilderd in de onderste kapel. Het grootste deel van het werk werd voltooid in 1418, hoewel uitbreidingen duurde tot de 18e eeuw. Onder de opmerkelijke elementen, de lagere kapel, versierd met 15e eeuwse muurschilderingen, diende als een doratorium voor Anne Dauphine. Deze fresco's, vergeleken met die van Avignon, worden gedeeltelijk toegeschreven aan de schilder Louis Vobis, genoemd in de lokale archieven. De Armorial van Guillaume Revel (1450) bevestigt de voltooiing van het college op dat moment, geïntegreerd in de versterkte behuizing van de stad.

Door de eeuwen heen werd het college verrijkt met zijkapellen, een noordelijke veranda (1468) en een sacristie toegevoegd in de 16e eeuw. Twee extra overspanningen zijn westwaarts gebouwd, waarvoor een veranda en trappen nodig zijn om zich aan de helling van het terrein aan te passen. De kapel van Sint Andreas, gebouwd vóór 1511, en de kapel van Sainte-Cécile (midden de 16e eeuw) voltooien het geheel. In de 17e eeuw werd een bibliotheek opgezet om manuscripten en incunables te huisvesten die sinds de 16e eeuw door ledenpriesters werden verzameld. In 1922 werd een Historisch Monument geregisseerd, het college huisvest ook "moeders" uit de 15e-17e eeuw, ontdekt in 1837 in een kluis.

De glas-in-loodramen, verwoest tijdens de revolutie, werden vervangen in 1885, terwijl de muurschilderingen werden hersteld tussen 1877 en 1998. Het marmeren hoge altaar, geïnstalleerd in 1815, en de rijke collectie van oude religieuze ornamenten onderstrepen het erfgoed belang van de site. De bibliotheek, die in 1716 werd opgericht 1717 door Jean-Baptiste Dubesset, bewaart nu 2.250 volumes, waaronder incunables, die het intellectuele erfgoed van de geassocieerde priesters markeren. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke getuigenis van flamboyante gotische architectuur en het middeleeuwse religieuze leven in Forez.

Externe links