Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het college Saint-Martin de Picquigny ontstond in 1066, toen Eustache de Picquigny, vidame van Amiens, met zijn broers een hoofdstuk van acht seculiere canons en een decaan stichtte. Deze kerk diende aanvankelijk als een kastelenkapel en necropolis voor lokale heren. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door de komst in 1206 van prestigieuze relikwieën, waaronder de Chief of Saint John de Doper, teruggebracht uit Constantinopel door de kanunnik Wallon van Sarton. Deze relikwieën, evenals die van Saint Firmin, maakten van het college een plaats van bedevaart en grote toewijding in Picardië.

In de 13e eeuw werden het schip en zijn onderpanden gebouwd in een beginnende gotische stijl, terwijl het koor, de transept en de klokkentoren grotendeels werden herontworpen in de 15e tot 16e eeuw, met flamboyante elementen. De toen opgeheven klokkentoren was uitgerust met typische vulbaaien en een dardiaandak. In 1689 had het hoofdstuk twaalf kanonnen, en in 1699 versterkte de hertog van Chevreuse de pijlers die de klokkentoren ondersteunden, hetgeen getuigt van zijn architectonische en symbolische betekenis.

De Revolutie veranderde het college in een parochiekerk, maar de geschiedenis werd gekenmerkt door grote verwoesting in de 19e en 20e eeuw. In 1906 en 1908 werd de klokkentoren en vervolgens de kerk geclassificeerd als historische monumenten, maar de Eerste Wereldoorlog (1940) beschadigde de klokkentoren ernstig, terwijl een brand in 1950 het schip verwoestte. In 1959 herbouwd, profiteerde het college ook van een renovatie van het dak in 2008. Het meubilair, waaronder 15e tot 19e eeuwse standbeelden en een 17e eeuwse retable, weerspiegelt zijn rijke liturgische en artistieke verleden.

Het gebouw herbergt opmerkelijke elementen zoals een funeraire crypte toegankelijk vanaf de zuidelijke kruisbloem, middeleeuwse grafstenen (XIII eeuw), en een zilveren relikwieënjacht gewijd aan Saint Gaudence. De westelijke gevel, herontworpen met een Griekse veranda en een blinde rozet, evenals de 17e eeuwse zuidelijke poort, illustreert de stilistische evoluties van het monument. Dicht bij het middeleeuwse kasteel van Picquigny blijft het college een belangrijke getuige van de religieuze en seigneuriële geschiedenis van de regio.

De relikwieën van Johannes de Doper en Sint-Firmin, bewaard in het college, trekken altijd aandacht, net als de 16e eeuwse kraampjes versierd met beelden (een oude baard en een geile duivel). Het hoogaltaar in rood marmer (18de eeuw) brengt hulde aan Karel d'Ailly, hertog van Chaulnes, en zijn vrouw, met nadruk op de link tussen het monument en de Picardië aristocratie. Ondanks de levendigheid van de geschiedenis blijft de Collège Saint-Martin een juweel van het gotische erfgoed van de Hauts-de-France.

Externe links