Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

In 1088, toen Hugues de Grandmesnil besloot de kanunniken te vervangen door Benedictijner monniken, ontstond de collegialiteit Saint-Pierre de Neuf-Marché. Aan het einde van de 11e eeuw vestigden zich daar vier monniken, en in 1128 werd Guillaume de Roumare, de plaatselijke heer, tot elf verheven en werd de reconstructie van het gebouw gestart. De architect van het kasteel van Neuf-Marché leidt de werken, maar het schip van het oude collegiaal is behouden, verbonden met het nieuwe gebouw door twee zijdoorgangen. Deze site werd een belangrijke politieke en religieuze plaats: in 1158 verwelkomde hij het huwelijk van Marguerite de France en Henri le Jeune, vervolgens in 1160 een raad die de verkiezing van Paus Alexander III valideren.

In de 13e eeuw legde de aartsbisschop van Rouen Eudes Rigaud in 1268 de scheiding van religieuze ruimten tussen monniken en parochianen op. De Revolutie veranderde de kerk in een nationaal goed, wat verwoesting en brand veroorzaakte. In de 19e eeuw werden consolidaties uitgevoerd (zuid en west muren in 1871), maar de schade van de Tweede Wereldoorlog (crash dak, gebroken glas-in-lood ramen) vereiste grote restauratie. Tussen 1951 en 1963 voerde pater Lucien Bodin dit werk uit, aangevuld met fresco's van Jacques Pasquier die religieuze scènes vertegenwoordigen.

Gerangschikt een historisch monument in 2004, het college combineert nu een 12e eeuwse schip, een koor en een transept van de 12e Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke omwentelingen (de Honderdjarige Oorlog, de Revolutie, wereldconflicten) en religieuze (de Benedictijnse hervorming, het pauselijke schisma) die Normandië markeerde. Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een architectonische en artistieke getuigenis van bijna duizend jaar lokale geschiedenis.

Externe links