Oorsprong en geschiedenis
Het collegiaal Saint-Pierre-le-Jeune van Straatsburg, nu protestant, vindt zijn oorsprong in de zevende eeuw met een houten kapel gewijd aan Saint-Colomban, gebouwd door Ierse monniken. Gelegen buiten de stadsmuren, diende het als een doratorium voor ambachtslieden en reizigers langs de Romeinse weg van Straatsburg naar Trier. Een ziekenhuis verwelkomde pelgrims, wezen en zieken. Rond het jaar duizend, een tweede kerk werd gebouwd, bediend door monniken, voordat een romaanse collegiale kerk het in de 11e eeuw onder de impuls van bisschop Willem I vervangen. Gewijd in 1049 (of 1053) door paus Leo IX, het neemt de naam "Saint-Pierre-le-Jeune" om zich te onderscheiden van de andere Sint-Pierre kerk in de stad. Het hoofdstuk, dat bestaat uit kanonnen die eerst in de gemeenschap leven volgens de regel van St.Chrodegang, transformeert geleidelijk, waardoor het gemeenschappelijke leven in de 12e eeuw wordt opgegeven.
In de 14e eeuw, de Romaanse kerk, die blijft de bodem van de klokkentoren en de zuilen van het klooster, plaats maakte voor een gotisch gebouw. De kapellen worden toegevoegd aan de 14e en 15e eeuw, terwijl de uitbreiding van de stadsmuren (1200-1220) nu de kerk in de stad omvat. Het hoofdstuk, verrijkt met geschenken, telt tot vijftien canons aan het einde van de Middeleeuwen, met verschillende rollen (prevoost, decaan, cantor, enz.). Ze zorgen voor een intens cultusleven en vieren dagelijks de canoniale uren en massale verjaardagen voor donoren. De school van het hoofdstuk, oorspronkelijk gereserveerd voor toekomstige canons, opent zich voor parochianen, waaronder arme kinderen via beurzen. Sommige canons, opgeleid in Europese universiteiten, hebben diplomatieke of juridische functies.
De protestantse Reformatie markeerde een keerpunt in 1524 toen Wolfgang Capiton, benoemd tot pastoor ondanks de oppositie van de canons, daar het Lutheranisme predikte. Het katholieke hoofdstuk, dat de eigenaar van de muren blijft, behoudt het gebruik van het koor voor zijn ceremonies. In 1681 herstelde Lodewijk XIV de katholieke parochie nadat Straatsburg zich bij Frankrijk voegde: een muur scheidde het schip (protestant) van het koor (katholiek) tot 1893. Deze gedwongen samenwoning, genaamd simultaneum, eindigt met de bouw van een nieuwe katholieke kerk aan het einde van de 19e eeuw. Tijdens deze periode markeren figuren als Paul Fagius of Charles de Foucauld (gedoopt in de kerk) zijn geschiedenis. Middeleeuwse fresco's, bedekt met een verband bij de Reformatie, werden aan het eind van de 19e eeuw herontdekt en gerestaureerd door architect Carl Schäfer, die de Codex Manesse inspireerde om werken zoals La Navicella of Le Cortège des Nations te reconstrueren.
Het orgel van Saint-Pierre-le-Jeune, symbool van religieuze samenwoning, heeft een turbulente geschiedenis. Het eerste instrument, dat in 1404 werd bevestigd, werd meerdere malen vervangen en getransformeerd, met name door Silbermann-factoren in de 18e eeuw. Het huidige orgel, geïnstalleerd in 1780 door Jean André Silbermann en aangepast tot de 21e eeuw, heeft 42 wedstrijden. Een historisch monument in 1862, de kerk trekt jaarlijks meer dan 80.000 bezoekers. De jube, een zeldzaam voorbeeld bewaard gebleven na de Raad van Trent, en de gerestaureerde fresco's maken het tot een artistiek juweel. Sinds 2014 is een nieuwe werkcampagne gericht op het behoud van de boven elkaar gelegde, middeleeuwse en neogotische historische lagen.
De Franse Revolutie sloot de kerk tijdelijk en veranderde in een hooiberg in 1793, voor de heropening in 1796. In de 19e eeuw kruisten drie stromingen de Lutherse parochie: liberalisme, pietisme (Openbaring) en religieuze vernieuwing, geïncarneerd door pastoor Frédéric Horning (1846-1882). Zijn zoon, Wilhelm Horning, houdt toezicht op de restauratie van de kerk aan het einde van de eeuw, terwijl de parochie, verdeeld over pietisten en orthodoxe neigingen, re-centra na wereldoorlogen. Vandaag, onder leiding van pastoor Philippe Eber, blijft het een actieve plaats van eredienst en een groot cultureel centrum in het historische centrum van Straatsburg.
Onder de opmerkelijke elementen, de Navicella (14e eeuw), een fresco met Christus die over het water wandelt, en de Cortège des Nations (Negotische Reconstitutie), illustreert de iconografische rijkdom van het gebouw. Het wegen van zielen, een andere fresco van de noordkant, roept het Laatste Oordeel op. Twee meter polychrome engel, eenmaal in de koorkapel, trekt toeristen aan die daar gebeds intenties plaatsen. Orgels, getuigen van spanningen tussen katholieken en protestanten, weerspiegelen de muzikale en liturgische evolutie van de kerk, van de Renaissance tot op heden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen