Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De collegialiteit Sainte-Marie de Clans, gelegen in de Alpes-Maritimes, ontstond in de 11e eeuw toen het fief de Clans, eigendom van de familie van Glandèves, werd overgedragen aan de bisschop van Nice. Uit deze Romaanse periode blijft er een halfronde apsis in moellons, versierd met leesenes, evenals de klokkentoren. De kerk werd in 1137 opgericht als collegiale kerk door Paus Innocentius II op verzoek van bisschop Peter I, met een hoofdstuk van vier kanonnen, waarschijnlijk Augustijnen. De oprichtingsdocumenten zijn verdwenen, maar de kerkelijke status markeert zijn regionale betekenis.

De reconstructie van het gebouw begon in 1572 met de veranda, voordat een grote renovatie in barokstijl tussen 1681 en 1686, zoals blijkt uit de datum van 1684 gegraveerd op de poort. De interieurdecoraties (zijaltaren, hoge altaren) groeien tot de revolutie. De sacristie, toegevoegd in 1774, en de inwijding van de kerk door bisschop Valperga in 1784 markeerden het hoogtepunt van zijn schoonheid. De Franse bezetting in 1794 leidde echter tot de afschaffing van het college en de verkoop van zijn eigendom in 1796, hoewel de Clansois klokken, heilige voorwerpen en registers had gered.

Na de terugkeer van Nice County naar Savoye werd het college in 1830 gerestaureerd dankzij de erfenis van Aartspriester Don Cagnoli, onder de titel van de Geboorte van de Maagd Maria. De nieuwe statuten werden in 1838 gepubliceerd door bisschop Galvano, maar de wet van 1855 maakte er een einde aan. Gerangschikt een historisch monument in 2000, de kerk huizen middeleeuwse fresco's (XIVe eeuw, jacht scène met olifant) en een Grinda orgel van 1792, gerestaureerd in 1982, een zeldzame getuige van de Franse wetsvoorstel in een gebied gedomineerd door Italiaanse kunst.

Het meubilair bestaat uit twee 16e-eeuwse zwarte stenen bento's en retable fragmenten die St. Martin en St. Agathe vertegenwoordigen. De muurschilderingen, geïnspireerd door Byzantijnen (begin 13e of midden 14e eeuw, afhankelijk van de bronnen), illustreren episodes van het leven van Petrus en een Aankondiging. Deze elementen benadrukken de mix van artistieke en religieuze invloeden die de geschiedenis van deze plaats markeerde.

Het Grinda-orgel, dat in 1791 in opdracht van 2.000 Piemontese lire werd ingewijd, werd in 1792 ingehuldigd ondanks vertragingen in betaling in verband met de Revolutie. Zijn restauratie in 1981-1982 door Yves Cabourdin behoudt 90% van zijn oorspronkelijke componenten, wat een uniek voorbeeld is in de Alpes-Maritimes. Het collegiaal, tegenwoordig gemeenschappelijk eigendom, blijft een symbool van de Niçois religieuze en artistieke erfgoed, tussen middeleeuwse en barokke erfgoed.

Externe links