Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De groeve van Collegis, gelegen in de gemeente Collegis-Crandelain (departement L'Aisne, région Hauts-de-France), is een uitgestrekte ondergrondse boerderij waarvan de activiteit wordt aangetoond uit het midden van de zestiende eeuw. Gestorven onder de heuvels tussen de Ailette en de Ardon, de galerijen uitgebreid met enkele kilometers, gebruikt om steen te extraheren die met name voor Merovingische sarcofagen. De arbeidsomstandigheden waren moeilijk, met het risico van frequente instorting en soms misleidende werknemers.

Door de eeuwen heen is de carrière een toevluchtsoord geweest voor grote conflicten. Tijdens de godsdienstoorlogen behielden de boeren zich daar bij het beleg van Laon door Hendrik IV. In 1814, nadat Soissons door de Coalisés werd meegenomen, zochten bijna 10.000 mensen en 7.000 tot 8.000 dieren hun toevlucht daar gedurende 35 dagen om aan het geweld van de Pruisen en Kozakken te ontsnappen. Deze burgerberoepen lieten vele graffiti achter, naast rotssporen uit de 16e tot 19e eeuw.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de groeve gebruikt door de Duitsers, die 137 inscripties achterlieten, waaronder een gekerfd wapenschild en patronymic graffiti. Na het conflict werd de site heropend als schimmel, die gedeeltelijk Duitse ontwikkelingen wiste. De graffiti, zowel voor als na 1914-1918, getuigen van het voortdurende gebruik door de koetsiers en vluchtelingen. De steengroeve werd op 26 januari 2000 als historische monumenten vermeld vanwege zijn erfgoed en gedenkwaarde.

Tegenwoordig bewaart de site honderden historische graffiti, die het economische belang weerspiegelen (steenwinning, paddenstoelteelt), militaire (vlucht en bezetting) en sociale (plaats van collectieve herinnering). Zijn inscriptie als historisch monument onderstreept zijn rol in de lokale en nationale geschiedenis, vooral voor perioden van crisis en conflict.

Externe links