Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De zuil van de paus is een herdenkingszuil in wit marmer, gebouwd in Nice in 1822 om de twee passages van paus Pius VII in de stad te markeren, in 1809 en 1814. Deze bezoeken, gekenmerkt door triomfantelijk welkom, waren belangrijke gebeurtenissen voor de bevolking van Nice, die aldus haar toewijding aan de soevereine pontiff manifesteerden. De zuil werd opgericht op de plaats waar Pius VII in triomf werd gedragen door de menigte, nadat de menigte zijn auto had geopend en trok hem naar de kathedraal.

De eerste passage van Pius VII vond plaats van 7 tot 9 augustus 1809, toen hij in ballingschap was na zijn ontvoering door Napoleontische troepen. Hij werd verwelkomd door een grote menigte en verbleef in de prefectuur en zegende de Niçois vanaf zijn balkon, onder verlichting en vuurwerk. Zijn tweede passage, van 9 tot 11 februari 1814, vond plaats in een context van bevrijding: bevrijd door Napoleon, stak hij Frankrijk over om Rome te bereiken. In Nice verwelkomden 150 priesters en duizenden inwoners hem en trokken zijn eigen auto naar de kerk.

Het besluit om de colonne op te richten werd genomen in 1815, en het werk werd uitgevoerd in 1821-1822 onder het gezag van koning Charles-Félix. Het monument, gelegen op Place de la Croix-de-Marbre, werd ingehuldigd op 4 september 1823. Hij draagt inscripties in het Latijn aan zijn vier kanten, verwijzend naar de twee bezoeken van de paus, evenals het wapenschild van zijn familie, de Chiaramonti. Het sommitale kruis, met twee horizontale takken, herinnert aan het kruis van Lotharingen. Gerangschikt een historisch monument in 1906, de kolom blijft een symbool van religieuze ijver en Niçois geschiedenis.

Latijnse inscripties beschrijven de omstandigheden van de twee bezoeken. Die van 1809 roept de emotie van de menigte en de plechtigheden ter ere van de paus op, terwijl die van 1814 zijn triomfantelijke aankomst beschrijft, getrokken door het volk ondanks het verzet van de soldaten. Een derde inscriptie herdenkt zijn zegen van het balkon van de prefectuur, en de laatste brengt hulde aan de consuls van Nice die toezicht hielden op de oprichting van het monument. Deze teksten benadrukken de gehechtheid van Niçois aan Pius VII, die ze zelfs in dankportret gaf.

De zuil onderscheidt zich door twee eigenaardigheden: het dubbele kruis, vergelijkbaar met het kruis van Lotharingen, en het familiewapen van de paus (Chiaramonti) in plaats van pontificaal. Deze elementen weerspiegelen zowel de politieke context van het tijdperk dat gekenmerkt wordt door spanningen tussen de Kerk en Napoleon en lokale vroomheid. Vandaag is het monument, eigendom van de gemeente, getuige van deze historische episode waarin Nice, toen onder invloed van Sardinië, zijn trouw aan de Heilige Stoel bevestigde.

Externe links