Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Commanderie Notre-Dame-de-la-Boissière, gelegen aan de Rue des Fouleries in Châteaudun (Eure-et-Loir), werd oorspronkelijk opgericht door de Tempeliers in de 12e eeuw dankzij opeenvolgende donaties. In 1181 bood Gaudefroy de l'Isle zijn huis aan de Tempeliers, gevolgd door Thibaut V, graaf van Blois, die deze donatie bevestigde en de molen van de Boissière toevoegde. Deze strategische site, die een smalle doorgang van de vallei beheerst, herbergt een kapel en een ziekenhuis voor pelgrims van Santiago de Compostela, genoemd in archieven van 1248.

Na de ontbinding van de Orde van de Tempel in 1312 ging het Commandeur over aan de Ziekenhuizen van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem. De kapel, rechthoekig (17,40 m lang, 8.10 m breed), dateert uit de 13e eeuw en onderscheidt zich door zijn dogische kruiskluis, negen ogivale ramen en zijn hoofdsteden nauwelijks ruw. Het werd in 1928 als historisch monument vermeld, maar alleen de kapel blijft vandaag de dag over.

Opgravingen uitgevoerd in 2021 door de Military History Association en de oorlogen onthulden verborgen architectonische elementen: een externe put, een binnenschoorsteen, wapenschilden op de tweede verdieping en gravures in het frame. Deze ontdekkingen bevestigen de historische betekenis van de site, gekoppeld aan Tempeliers bezit zoals de Tempel van Brou en huizen in Châteaudun, verkregen door schenkingen tussen 1207 en 1286.

De archieven vermelden de commandeur onder verschillende Latijnse namen (Vineas de Buxeria, Preceptor domus de Boisseria) en plaatsen deze onder het gezag van dezelfde commandant als die van Arville en Sous. Zijn rol was zowel religieus (receptie van pelgrims), militair (strategische positie) als economisch (moulins, wijngaarden, stedelijke huizen).

Vandaag de dag is de kapel een privé-eigendom, maar de inscriptie van historische monumenten en recente werken maakt het tot een zeldzame getuigenis van Tempeliers architectuur in het Centre-Val de Loire. Lokale archieven, zoals het Cartularium Dunense, en de studies van Abbé Bordas (Dinois landhistoricus) documenteren zijn evolutie sinds de Middeleeuwen.

Externe links