Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De commissionaris van LaCommand, oorspronkelijk Espitau deu Faget d'Aubertii, werd tussen 1115 en 1118 gesticht door Gaston IV van Béarn, de kruisvaarder. Gelegen op een voorouderlijk pad dat via de Somportpas naar Spanje leidt, diende het als een relais voor pelgrims van Santiago de Compostela, handelaren en acteurs van de Reconquista. Een charter van 1128, bekend als de Albertine Charter, opgelost een onroerend goed geschil met een lokale heer in ruil voor 90 schapen, waardoor de uitbreiding van het ziekenhuis onder auspiciën van de reguliere canons van Saint-Augustin, aangesloten bij de Priorij van Saint-Christine-du-Somport. De aangrenzende kerk werd gebouwd rond 1130-1140, en pauselijke bubbels (Eugène III in 1151, Innocentius III in 1216) bevestigde zijn liefdadigheidsrol voor de armen en reizigers.

In de 13e eeuw werd het commandobureau een belangrijk administratief en economisch centrum voor de priorij van St.Christine, profiterend van landdonaties (zoals land in Artigelouve in 1160) en inkomen in verband met transhumance. In 1208 ontving ze goederen in Aragon (Castejón de Valdajasa) in ruil voor gastvrije herders en religieuzen. Een pareage ondertekend in 1297 tussen burggraaf Roger-Bernard III van Foix en commandant Fortaner van Pimbo stelde de oprichting van een bastide voor, die de juridische status van de bastide versterkt. De lokale bevolking, geschat op ongeveer 20 mensen in 1385 (religieus, gedoneerd, boeren), leefde in gecultiveerde grond en tol op de weg naar Spanje.

De protestantse Reformatie in Béarn (XVIde eeuw) markeerde een keerpunt: Jeanne d'Albret nam de inkomsten van de commissie in 1571, jagen op de kanonnen in beslag. De Barnabites, vestigden zich rond 1640 na een periode van verval, herstelde de site en verzette zich tegen conflicten met naburige dorpen (Monein, Aubertin). Ze hielden het ziekenhuis tot de Revolutie, waar de goederen werden verkocht als nationale goederen. De kerk van Saint-Blaise, het voormalige ziekenhuis (geclassificeerd als historische monumenten in 1962), en een middeleeuwse begraafplaats met discoïdale stelen (XVIIth-XVIIIe eeuw) blijven, getuigend van negen eeuwen ziekenhuis en religieuze geschiedenis.

De architectuur van de compositie combineert romaanse elementen (chapitels gesneden door de Meester van Oloron, apsis van de 12de eeuw) en primitieve gotiek (noord 13de eeuwse kapel, beïnvloed door Cistercian en Hispano-Mauresque kunst). Het klooster, vernietigd tijdens de Reformatie, maakte plaats voor een begraafplaats gebruikt tot 1865, waar de discoïdale stelen gericht op de rijzende zon volgens het christelijke symbool van de opstanding .. werden opgericht door de lokale families. Vandaag de dag, de site, eigendom van het departement, huizen tentoonstellingen en een podium cottage voor pelgrims, dat haar roeping van gastvrij.

Het commandobureau illustreert de nauwe banden tussen Béarn, Aragon en Gascogne tijdens de Middeleeuwen, diende als een stop op de Via Tolosana (pad van Arles naar Compostela), en weerspiegelt de invloed van religieuze orden in de regionale sociale en economische organisatie. Zijn daling in de 18e eeuw, versneld door koninklijke hervormingen tegen niet-ziekenhuisinstellingen, werd verzegeld door de revolutie. De Barnabites, de laatste managers, hadden geprobeerd om de contracten met de boeren te moderniseren (1667) en hun rechten ten opzichte van naburige gemeenschappen te verdedigen, voordat de site in 1790 een onafhankelijke gemeente werd.

Externe links