Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Bas-Buissons sanatorium, gelegen in de bossen van La Muette in Dreux (Eure-et-Loir), werd tussen 1928 en 1932 gebouwd door de architecten Georges Beauniée en André Sarrut onder impuls van burgemeester Maurice Villette. Het was bedoeld om longtuberculose te bestrijden, onder andere de Laennec kliniek (sanatorium) en het Thérèse Villette preventie. Ontworpen voor maximaal 1000 patiënten, voornamelijk kinderen, gebruikte het solarium als belangrijkste behandeling. De moderne Art Deco-stijl architectuur optimaliseerde de zon dankzij de uitgebreide paviljoens (tot 370 meter voor het Pasteur Paviljoen).

Tijdens de piek in de jaren dertig speelde het sanatorium een belangrijke rol in de volksgezondheid, hoewel zijn capaciteit nooit volledig werd bereikt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) redde zijn directeur Gabriel Roche Joden door medische certificaten onder het Vichy-regime te vervalsen. Reeds in 1945 begon de daling met medische vooruitgang: in 1956 werd hij ontslagen, diende hij vervolgens als rusthuis (1962-1980) en kreeg daarna zeldzame ziekten tot de jaren tachtig. Verlaten in 1990, werd het een beroemd spookplaats, omringd door legendes (zoals die van een 14-jarig meisje).

De site werd in 1999 gekocht door de stad Dreux voor een symbolische frank en werd in 2022 gedeeltelijk geclassificeerd als historisch monument. In 2021 werd een rehabilitatieproject (100 miljoen euro) gelanceerd om het om te vormen tot een residentiële, hotel- en culturele hub, waaronder appartementen, spa, ecolodges en kunstenaarsresidenties. Het Laennec Pavilion is al een moedercentrum geworden. De site, omgeven door muren sinds 2021 om veiligheidsredenen, belichaamt zowel een medisch erfgoed als een pijnlijke collectieve herinnering.

Externe links