Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het National Conservatoire supérieur d'art dramatique (CNSAD) is ontstaan in het Conservatoire de musique et de déclamation, opgericht in 1795 uit de voormalige École royale de charing et de déclamation (1784). Oorspronkelijk werd declamatie onderwezen als onderdeel van muziektraining. Pas in 1806 werd in een decreet een aparte les voor dramatische kunst vastgelegd, hoewel acteurs nog steeds evenementen met muzikanten deelden tot het midden van de 19e eeuw. In 1911 verliet het conservatorium het Hotel des Menus-Plaisirs, waarna het terugkwam in 1946 na de splitsing met het Conservatorium voor Muziek.

De officiële scheiding tussen muziek en dramatische kunst vond plaats op 7 oktober 1946. Gelegen in zijn historische panden aan de Rue du Conservatoire (voormalige Rue Bergère), werd het etablissement superieur in 1968 onder leiding van Antoine Vitez. In 1943 werden de muren van het voormalige conservatorium versierd met drie panelen geschilderd door Maurice Brianchon en zijn vrouw Margueritte Louppe, getuige van zijn artistieke verankering.

Vandaag de dag is het CNSAD een openbare instelling onder toezicht van het ministerie van Cultuur, geïntegreerd in de PSL Universiteit. Het onderwijs, het combineren van traditie en moderniteit, vindt plaats in het Hotel des Menus-Plaisirs, waar het gerestaureerde theater nu de workshops van de studenten organiseert. Sinds 1971 begeleidt het Jong Nationaal Theater (JTN) jonge afgestudeerden in hun professionele integratie, in samenwerking met het nationale theater van Straatsburg. CNSAD heeft generaties toonaangevende acteurs opgeleid in het Franse theater en film.

De raad van bestuur van het CNSAD wordt voorgezeten door ambtenaren die bij decreet zijn benoemd, zoals Hervé-Adrien Metzger (2012), Hortense Archambault (2015-2021), of Anne Loiret (sinds 2021). De directeur, benoemd voor drie jaar, wordt bijgestaan door een studieraad. De gebouwen, geclassificeerd voor hun geschiedenis, ook huismuur decors van de jaren 1940, herinneren aan de link tussen erfgoed en hedendaagse creatie.

Externe links