Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het korps van Fort Larron, 30 meter ten noordwesten van de Baiguade de la Belle Fontaine in het Palais (Bretagne), werd gebouwd tussen 1859 en 1860 volgens modelplan nr. 3 van het Ministerie van Oorlog (1846). Bedoeld om een bron van drinkwater (aiguad) te controleren, onderscheidt het zich door zijn kunstmatige glacis die het uitzicht van de zee en zijn muren-traverse metselwerk op het terras, gedeeltelijk verwijderd in de jaren 1970. In tegenstelling tot kustbatterijen werden de munitieruimtes ondergewaardeerd bij besluit van het Fortification Committee (1848). De zuidelijke façade draagt de inscriptie "Port Larron Post .

De definitieve locatie, in een vallei ten westen van de tank, kwam voort uit een tegenproject van 1857, na de herontdekking van een verloren rapport van Inspecteur-Generaal Noizet (1848) waarin deze positionering werd aanbevolen. Het gebouw werd gebouwd als locale leisteen en continentaal graniet en werd in 1889 vrijgegeven en in 1926 overgebracht naar de Domaines. Hoewel de dichter Robert Desnos het in 1939 probeerde te huren, maakte de Duitse bezetting (1940 Ondanks moderne ontwikkelingen (die het terras bedekken, piercings) behoudt het drie van zijn vier originele gezichten.

De post van Port Larron maakte deel uit van het Bretonse kustverdedigingsnetwerk van de 19e eeuw, in reactie op de richtlijnen van de Gezamenlijke Commissie voor Kustbewapening (1841). Aanvankelijk gepland om een bestaande batterij te vervangen, ontwikkelde het project zich onder invloed van militaire ingenieurs, wat lokale strategische aanpassingen illustreert. Gerangschikt Historic Monument in 2000, het getuigt van de gestandaardiseerde militaire architectuur van de tijd, met sporen van zijn latere civiele toepassingen, van pogingen tot artistieke verhuur tot de residentiële conversie.

Externe links