Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Couëron-toren, gebouwd tussen 1875 en 1878, is het meest recente Franse voorbeeld van dit soort industriële gebouwen gewijd aan de vervaardiging van loodschot voor jachtcartridges. Met een lengte van ongeveer 69 meter (of 60 meter, afhankelijk van de bron) voor een diameter van 11,30 meter, wordt gesmolten lood van de top verwijderd. Tijdens de val werd het metaal, gemengd met 8 procent arsenicum en diantimon om het te verharden, gefragmenteerd in bolvormige bollen voordat het werd teruggevonden in een waterpan aan de voet van de toren. De arbeiders vervolgens handmatig gesorteerd de logs, verpakt voor encartouchering.

Dit monument maakt deel uit van de industriële geschiedenis van de riviermonding van de Loire, een gebied dat sinds de 18e eeuw gekenmerkt wordt door metallurgie. De locatie van Couëron, met haar gieterijen en walserijen (opgericht in 1861), profiteerde van de nabijheid van de haven van Nantes, vervolgens de eerste Franse haven, voor de levering van grondstoffen en de uitvoer van eindproducten. De toren werd in 1957 opgeheven, na 79 jaar productie, voordat hij werd geclassificeerd als een historisch monument in 1993. Tegenwoordig symboliseert het het industriële erfgoed van Niger, dat de gemeente na de definitieve sluiting van de fabriek in 1988 kocht.

De toren werd geïntegreerd in de Couëron gieterij en molen complex, opgericht in 1861 om lood en laminaat koper en messing te verwerken. Deze site had verschillende opeenvolgende overnames: door de fabriek La Vieille rond 1935, toen door de Société des mines et smelters de Pontgibaud, en tenslotte door Tréfimétaux. De omliggende industriële gebouwen, nu eigendom van de stad, getuigen van deze tijd toen Couëron was een grote metallurgiepool van de Lower Loire, gekoppeld aan de stijging van de scheepsbouw en rivier-zeevervoer.

Externe links