Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Crédit municipal de Paris (CMP), voorheen Mont-de-piété, is de oudste financiële instelling van de hoofdstad. Opgericht in 1637 door Théophraste Renaudot op het Île de la Cité, werd het in 1644 gesloten voordat het in 1777 door Lodewijk XVI werd hersteld, op voorstel van politie luitenant Lenoir. Gelegen in de Marais, bezette hij een hotel gebouwd op een oud klooster, dat werd opgericht op de muren van Philippe Auguste, en overblijfselen van die nog zichtbaar zijn. De oorspronkelijke doelstelling was om slijtage te bestrijden door het aanbieden van pandjesleningen tegen betaalbare tarieven.

In de 19e eeuw gaf Napoleon hem een monopolie op pandjesleningen, en de instelling breidde zich uit met nieuwe vestigingen. In de 20e eeuw verhuisde het naar een populaire bank en werd het in 1918 het Crédit Municipal de Paris. In 1992 werd de stad Parijs haar enige aandeelhouder. Het gebouw behoudt historische kenmerken, zoals de vantalen van de toegangspoort, geclassificeerd als historische monumenten in 1926, en overblijfselen van het Nouvion Hotel, herontdekt in 1883.

De CMP combineert nu bankactiviteiten (via CMP Bank) en traditionele diensten: pandjesleningen, veilingen en expertise in kunstobjecten. Sinds 2008 biedt hij ook persoonlijke microkredieten aan in Île-de-France. Zijn embleem, een griffon, dateert uit de 15e eeuw Italiaanse Monte di Pietà, die de bescherming van de betrokken goederen symboliseert. Sinds 2011 is de instelling actief betrokken bij het Parijse culturele patronage, het ondersteunen van musea en festivals.

De huidige locatie, op 55 rue des Francs-Bourgeois, herbergt een salon en expositieruimtes. Sporen van de middeleeuwse omheining van Philippe Auguste en het Hotel de Nouvion zijn daar zichtbaar, herinnerend aan zijn historische anker. De CMP blijft een belangrijke speler in de Parijse sociale economie, waarbij erfgoed en moderniteit worden gecombineerd.

Zijn geschiedenis weerspiegelt de economische en sociale ontwikkelingen in Parijs, die van een liefdadigheidsinstelling tegen woeker naar een openbare bankinstelling overgaan. De archieven en tentoonstellingen, zoals het verhaal van Ma Tante is geweldig (2011), getuigen van haar centrale rol in het leven van Parijse, van populaire klassen tot kunstverzamelaars.

Externe links