Constructie van het kruis XVIIe siècle (≈ 1750)
Eerste opbouw op het kerkhof.
1922
Beweging van de begraafplaats
Beweging van de begraafplaats 1922 (≈ 1922)
Transfer uit het dorp, isolatie van het kruis.
29 mars 1935
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 29 mars 1935 (≈ 1935)
Officiële erkenning van zijn erfgoedwaarde.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kruis ten zuiden van de kerk (Box AB 104): inschrijving bij decreet van 29 maart 1935
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken genoemd
De brontekst vermeldt geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het kerkhof kruis van Moustoir-Ac, opgericht in de 17e eeuw, staat aanvankelijk in het hart van de begraafplaats rond de kerk van Sainte-Barbe. Deze begraafplaats, centraal in het parochieleven, diende als een plaats van begrafenis en vergadering voor religieuze plechtigheden. Het kruis, een sterk symbolisch element, markeerde de heilige ruimte en herinnerde de gelovigen aan hun christelijke geloof.
In 1922 werd de begraafplaats verplaatst uit het dorp om redenen die waarschijnlijk verband houden met urbanisatie of gezondheidsnormen. Deze overdracht verliet het kruis geïsoleerd, maar het erfgoed belang werd al in 1934 tijdens de openbaring van de oude begraafplaats erkend. Het wordt dan een zichtbaar overblijfsel van de lokale geschiedenis, getuige van de vroegere ruimtelijke en religieuze organisatie.
Het kruis werd officieel vermeld als historische monumenten op 29 maart 1935, het benadrukken van de architectonische en historische waarde. Zijn altaar-basis, versterkt door stappen, en zijn veelhoekige loop ondersteuning gesneden voorstellingen: Christus in croifixie aan de ene kant, en de Maagd met het Kind aan de andere kant. Deze motieven, typisch voor de Bretonse Christelijke kunst, weerspiegelen de Mariaanse en Christelijke toewijding van die tijd.
Vandaag de dag ligt het kruis tussen twee trappen op Place Sainte-Barbe, het behoud van zijn herdenkingsfunctie ondanks de verdwijning van de begraafplaats. Het illustreert de evolutie van begrafenispraktijken en de gehechtheid van Bretonse gemeenschappen aan hun religieuze erfgoed. De staat van behoud en de huidige locatie maken het een punt van belang voor de lokale geschiedenis en de christelijke architectuur.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen