Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kerkhof kruis van Saint Sulpice en Cameyrac, geclassificeerd als historische monumenten sinds 17 juli 1908, dateert uit de 16e eeuw. Het is rechts van de westelijke ingang van de dorpskerk, op de site van de oude begraafplaats. De architectuur combineert een zeshoekige basis met drie treden, een rond vat versierd met vier beeldjes in basreliëf (Saint Sulpice, Saint Roch, Saint Antoine en Saint Michel) en een rijk versierd gotisch kruis. De gezichten vertegenwoordigen een Notre-Dame-de-Piété en een crucifix, die na de Franse Revolutie zijn omgedraaid, nu richting de opkomst in plaats van de omgeving, zoals de middeleeuwse traditie wilde.

Tijdens de Revolutie werd het kruis omgekeerd en vervolgens rechtgetrokken en veranderde de symbolische oriëntatie. Dit historische detail wordt bevestigd door Léo Drouyn, die deze postrevolutionaire bijzonderheid benadrukt. De decoratieve elementen, zoals de armen en klokken, evenals de niches die de beeldjes bevatten, laten toe om de hele eerste helft van de zestiende eeuw te dateren. Na 1907 werd een verdere wijziging in de oriëntatie geregistreerd, hoewel de bronnen de redenen voor deze wijziging niet specificeren.

Het kruis is een opmerkelijk voorbeeld van laatgotische religieuze kunst in New Aquitaine. Zijn iconografie weerspiegelt lokale devocaties, met Sint Roch, beschermheilige van de parochie, vertegenwoordigd met zijn traditionele eigenschappen (bourdon, hond en engel). Saint Michel terroriseert de draak en Saint Antoine, met zijn bel, voltooien dit sculpturale programma. Het monument, eigendom van de gemeente, illustreert ook de omwentelingen die het religieuze erfgoed heeft ondergaan tijdens perioden van politieke crisis, zoals de revolutie.

Architectureel wordt de vierkante basis aan de basis achthoekig in hoogte en ondersteunt een cilindrische trommel geflankeerd door pilasters. Deze structuur, typisch voor de hosannière kruisen of begraafplaats van de regio, diende zowel als funerarium als als ondersteuning voor processies. Vergelijking met het Saillans kruis, genoemd in de bronnen, suggereert een stilistische filiatie tussen deze Girondin monumenten. Vandaag de dag blijft het kruis een tastbare getuige van de religieuze en artistieke praktijken van de Renaissance in Aquitaine.

Externe links