Registratie voor historische monumenten 4 novembre 1983 (≈ 1983)
Officiële bescherming van het monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Cross (cad. niet kadastrale): vermelding bij beschikking van 4 november 1983
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De bronnen noemen geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
La Croix de Sainte-Eugénie-de-Villeneuve is een monumentaal kruis in het departement Haute-Loire, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Tussen de 18e eeuw en het begin van de 19e eeuw onderscheidt het zich door zijn karakteristieke architectuur: een vierkante basis die meer dan een derde van zijn totale hoogte vertegenwoordigt, met een conisch vat en een semi-hemisferisch kapitaal versierd met palmetten. De crusillon, van vierkante sectie, heeft de uiteinden versierd met soortgelijke patronen, terwijl een Christus in hoge reliëf, gefixeerd door vier nagels een zeldzame eigenaardigheid voor deze periode De assemblage van de elementen, waarschijnlijk uitgevoerd door verstrengeling, omvat ook gestileerde vlammen tussen de armen van het kruis, waardoor het gebouw een harmonieuze cirkelvormige vorm krijgt.
Het kruis werd in opdracht van 4 november 1983 als historische monumenten genoemd, waardoor de waarde van het erfgoed werd erkend. De locatie, op of vlakbij het kerkplein (plaats du Verger), maakt het een centraal element van het religieuze en historische landschap van de gemeente. De bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, benadrukken haar architectonische interesse, met details zoals de pallettent of de atypische representatie van Christus. Dit monument illustreert de lokale artistieke tradities en getuigt van de religieuze en begrafenispraktijken van de Haute-Loire tijdens de 18e en 19e eeuw.
Vanuit historisch oogpunt lijkt het kruis niet vóór de 18e eeuw, hoewel de constructie kan duren tot het begin van de 19e eeuw. Zijn stijl weerspiegelt regionale invloeden, vooral die van de Velay, waar monumentale kruisen vaak een rol speelden, zowel spirituele als sociale. Deze gebouwen markeerden verzamelplaatsen, kruispunten of dorpsingangen, dienen als visuele en symbolische bezienswaardigheden voor landelijke gemeenschappen. De aanwezigheid van vier nagels om Christus te repareren, wat op dat moment ongewoon was, kon wijzen op een verlangen naar realisme of een lokale interpretatie van iconografische canons.
De bescherming van het kruis in 1983 maakt deel uit van een bredere benadering van het behoud van het religieuze erfgoed van de Haute-Loire, een regio die rijk is aan middeleeuwse en moderne gebouwen. De werken van Jean Chaize, geciteerd in de bibliografie, benadrukken het belang van de Velay kruisen, vaak gekenmerkt door plantenmotieven en een modulaire structuur. Het kruis van Sainte-Eugénie-de-Villeneuve, met zijn palmen en zijn werkhoofdstad, maakt volledig deel uit van deze traditie, maar biedt details die het een opmerkelijk voorbeeld maken.