Bouw van de polisher Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte periode van de creatie van het monument.
1889
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1889 (≈ 1889)
Officiële bescherming op lijst van 1889.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Polissoir dit La Pierre Cochée (Box B 72, 73): classificatie op lijst van 1889
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
De bronnen noemen geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
La Pierre Cochée is een neolithische polisher in het departement Loir-et-Cher in de regio Centre-Val de Loire. Dit monument, bestaande uit een blok zandsteen 2,50 m lang door 2.10 m breed, beschikt over 27 polijstgroeven van verschillende afmetingen, evenals een kom. Het getuigt van de technieken van steenwerk in prehistorische tijden, waarschijnlijk gebruikt om gereedschap of wapens vorm te geven.
De polisher werd geclassificeerd als historische monumenten in 1889, waardoor het een van de eerste beschermde megalithische sites in Frankrijk. De archeologische waarde ervan ligt in de staat van instandhouding en in de sporen van menselijke activiteit die zij draagt, met een overzicht van de ambachtelijke praktijken van Neolithicum.
Volgens een lokale traditie zou een schat verborgen zijn onder de steen, maar het zou maar een paar momenten toegankelijk zijn op kerstavond. Deze legende, hoewel het ontbreekt aan een historische basis, illustreert de populaire gehechtheid aan dit monument en zijn integratie in de regionale folklore.
Beschikbare bronnen, waaronder bibliografische referenties zoals de Inventory of Megaliths of France (1974), bevestigen het belang van deze site in de studie van megalieten van de Loir-et-Cher. De polisher is opgenomen in de Merimée basis en heeft een gelokaliseerde locatie met een nauwkeurigheid die bevredigend wordt geacht.
De Pierre Cochée maakt deel uit van een bredere set van megalithische sites in de regio, die een oeroude menselijke bezetting en gedeelde culturele praktijken weerspiegelen. Zijn vroege rangschikking onderstreept zijn erfgoedbelang, zowel voor archeologen als voor het grote publiek.
Tot slot blijft dit monument een tastbare getuigenis van Neolithische knowhow, terwijl de collectieve verbeelding wordt gevoed door de verwante verhalen. De toegankelijkheid en het behoud maken het een plek om te studeren en te bezoeken voor degenen die passie hebben voor geschiedenis en prehistorie.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen