Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De twee vormen van waterbekkens in de haven van Bordeaux werden gebouwd aan het eind van de 19e eeuw, als onderdeel van de ontwikkeling van de eerste Bacalan rivierbekken. Deze infrastructuur, bestemd voor het onderhoud en de reparatie van schepen, voldeed aan een toenemende behoefte in verband met de intensivering van het maritieme verkeer op de rivier de Garonne. Vóór hun bouw waren schepen gewoon gestrand op stakingen voor onderhoud, een inefficiënte methode voor grote schepen.

De eerste vorm van refit, 157 meter lang en 20 meter breed, werd gebouwd tussen 1876 en 1885 voor grote transatlantische schepen. Tussen 1892 en 1906 werd een kleinere vorm toegevoegd als aanvulling op de mogelijkheden van de haven. Deze installaties waren uitgerust met stoommachines om de bekkens te legen, terwijl scheepsrompen (ondersteuningen) tijdens reparaties werden onderhouden. Hun ligging aan de Marokkaanse kade in het district Bacalan koppelde hen direct aan het waterbekken en de Garonne.

De vormen van refit speelden een sleutelrol in de havenactiviteit van Bordeaux tot hun sluiting in 1997, voordat ze in 2016 na debatten over het behoud ervan heropend werden. Geclassificeerde historische monumenten in 2008 met hun machines, ze waren het onderwerp van controverse in 2015 tijdens het project "Islot Lesieur," dat de bouw van een 60-meter toren in hun UNESCO bescherming perimeter plande. De interventie van ICOMOS heeft bijgedragen tot het voorkomen van dit project, waarbij het belang van het behoud van de morfologische en culturele integriteit van de stroomgebieden werd benadrukt.

De site omvat ook ondersteunende elementen die sinds 2023 beschermd zijn, zoals sloten, arbeidsbureaus, semafore en hangars, die het hele historische havensysteem illustreren. De vormen van refit, gebouwd van gesneden steen met trapwanden, konden ruimte bieden aan schepen van verschillende grootte: de eerste vorm (155 m lang) was gewijd aan schepen en jachten, terwijl de tweede (105 m) werd gebruikt voor plezierboten. Hun gemeenschappelijke machine, gelegen tussen de twee bekkens, beheerd vullen en lozen.

Hun heropening in 2016 betekende een terugkeer naar hun oorspronkelijke functie, waarbij ze rekening hielden met de dynamiek van de waardering van het industriële erfgoed van Bordeaux. Deze site, in combinatie met stroomgebieden, roterende bruggen en andere haveninfrastructuur, is een uitzonderlijke getuigenis van de maritieme gouden eeuw van Bordeaux, tussen technische innovatie en aanpassing aan de groeiende behoeften van de trans-Atlantische handel.

Externe links