Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De menhirs van Kerharo Vian zijn twee megalithische monumenten in de stad Plomeur, in het departement Finistère, in Bretagne. Ze dateren uit de Neolithische periode, een tijdperk gekenmerkt door erectie stenen, vaak geassocieerd met rituele of begrafenispraktijken. Deze menhirs werden ontdekt in 1978 tijdens de exploitatie van een zandgroeve en onthulden hun aanwezigheid onder de duinen. Alleen de top van de grootste menhir was zichtbaar, wat wijst op hun anciënniteit en progressieve integratie in het natuurlijke landschap.

De ontdekking van de menhirs leidde tot hun inschrijving als historische monumenten bij een decreet van 17 juni 1983, waardoor hun erfgoedwaarde werd erkend. De grootste van de twee menhirs is 2,50 meter hoog en heeft een schuine spleet bij de top. Andere stenen, die vlakbij lagen, suggereren het bestaan van een mogelijke megalithische uitlijning. Echter, zand mijnbouw heeft helaas vernietigd elke archeologische context, waardoor het onmogelijk om grondig te bestuderen hun oorspronkelijke lay-out.

De menhirs van Kerharo Vian illustreren de uitdagingen van het behoud van erfgoed tegenover moderne menselijke activiteiten. Dankzij hun bescherming als historische monumenten kunnen ze ze bestuderen en waarderen als getuigen van de culturele en religieuze praktijken van neolithische samenlevingen in Bretagne. Hun locatie in Plomeur, vlakbij Quimper, maakt ze opmerkelijke elementen van het rijke megalithische erfgoed van Finistère, een regio die bijzonder dicht in prehistorische sites.

Externe links