Bouw van een schuur 1492 (≈ 1492)
Dendrachronologie verzadiging bevestigd.
13 septembre 2015
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 13 septembre 2015 (≈ 2015)
Totale bescherming van de site en afhankelijkheden.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Registratie van de getijdenschuur volledig, evenals het overdekte dorsgebied (manège), de carterie (barterrie) en het aangrenzende gebouw volledig de agrarische gebouwen in bakstenen, gevels en daken, de hele omheining muren, de cartretier passage met uitzicht op de straat, en de boerderij, gevels en daken: inschrijving op bestelling van 13 september 2015
Kerncijfers
Chapitre de la cathédrale de Beauvais - Historische eigenaar
Schuurmanager in de 15e eeuw.
Oorsprong en geschiedenis
De tiende schuur van Guignecourt, gelegen in het departement Oise (regio Hauts-de-France), dateert uit het einde van de 15e eeuw. Een dendrochronologische analyse maakte het mogelijk om zijn constructie in 1492 te specificeren. Dit historische monument behoorde ooit tot het hoofdstuk van de kathedraal van Beauvais en illustreerde zijn economische en religieuze rol bij het beheer van de landbouwgronden van de regio.
Het gebouw, dat sinds 2015 als onderdeel van de historische monumenten is opgenomen, omvat niet alleen de schuur zelf, maar ook bijgebouwen zoals het overdekte dorsgebied (of rit), de carterie (charter) en een boerderij. Deze elementen, gecombineerd met de omheiningmuren en de rijbaan, weerspiegelen de typische organisatie van een middeleeuwse boerderij, ontworpen om de verzameling van tienden te centraliseren, belastingen in natura geïnd door de kerk.
De locatie van de schuur, dicht bij de dorpskerk, benadrukt de integratie in de sociale en religieuze structuur van Guignecourt. Op dat moment werden tien schuren gebruikt als opslagplaats voor als tienden verzamelde oogsten, vaak beheerd door kerkelijke instellingen zoals kathedraal hoofdstukken. Hun robuuste architectuur, aangepast aan de landbouwbehoeften, weerspiegelt ook de bouwtechnieken die aan het einde van de Middeleeuwen in de Oise van kracht waren.
Tegenwoordig geniet het monument erfgoedbescherming die alle onderdelen omvat, waaronder de gevels en daken van hulpstenen gebouwen. Deze late registratie (2015) is bedoeld om een opmerkelijk voorbeeld van het landelijke erfgoed te behouden, vaak minder benadrukt dan religieuze of militaire gebouwen uit dezelfde periode.
