Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De necropolis van Bois des Géantes, gelegen in Bourg-Saint-Andéol en Ardèche, is een megalithische begrafenislocatie bestaande uit zes dolmens verspreid over 750 meter. Deze structuren, gebouwd tussen 3000-2900 en 2200 v.Chr., illustreren drie architectonische types: bas-rhodanian, caussenard en Languedocian. Hun locatie, bepaald door een natuurlijke depressie en een stenige cluster, gegarandeerde stabiliteit en levering van materialen.

De dolmens werden voor het eerst genoemd in 1837 door de Bonnefont landmeter, vervolgens bestudeerd door Jules Ollier de Marichard en Léopold Chiron in de 19e eeuw. Gerangschikt historische monumenten in 1900 als "Dolmens of the Joyandes," waren ze aanvankelijk zeven, maar slechts zes werden later geïdentificeerd. Hun gebruik breidde zich uit van het laatste Neolithicum tot de bronstijd, met sporen van moderne objecten die wijzen op bezoeken in de 19e en 20e eeuw.

De opgravingen van de 20e en 21e eeuw, waaronder die van 2002 tot 2013, onthulden artefacten (brons, parels, botten) en lieten restauratie toe. Dolmen nr. 1, een Languedocian type, wordt onderscheiden door een voorkamer en een begrafeniskamer van meer dan 10 m3, terwijl de rest, van caussenard of bas-rhodanian types, hebben kleinere vestibules en cellae. De site, in combinatie met tumoren van verschillende grootte, toont collectieve begrafenispraktijken en voortdurende bezetting over meer dan duizend jaar.

De toponym "Bois des Géantes" (of varianten zoals "Joyandes" of "Jayandes") roept lokale legendes op die gekoppeld zijn aan reuzen, wat een populaire interpretatie van megalieten weerspiegelt. De geologische studies onthullen een kalksteen substraat gedateerd uit de lagere Krijt, terwijl de dolmen architectuur, aangepast aan dit land, combineert stabiliteit en begrafenissymboliek.

Archeologisch onderzoek, van Bonnefont's vroege verkenningen tot recente campagnes, heeft de funeraire meubels (partities, wapens, keramiek) en menselijke overblijfselen gedocumenteerd. Deze ontdekkingen onderstrepen het belang van de site in de context van het megalitisme van de Midi de la France, gekenmerkt door typologische diversiteit en een multiseculiere bezetting.

Vandaag is de necropolis, eigendom van de gemeente, onderworpen aan maatregelen voor behoud en herstel, vooral sinds de restauraties in de jaren 2010. Zijn classificatie als historische monumenten en zijn integratie in het ardèche erfgoed maken het tot een belangrijke getuigenis van prehistorische begrafenispraktijken in Auvergne-Rhône-Alpes.

Externe links