Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen Caixeta de Camélas is een megalithisch monument oorspronkelijk gelegen in Camélas, in de Pyrénées-Orientales, voordat het werd herbouwd in de gemeente Corbière-les-Cabanes. Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door opeenvolgende verschuivingen en reconstructies, die een laat en gedeeltelijk behoud van zijn oorspronkelijke staat weerspiegelen.

In 1946 ontdekt door Eugene Devaux, werd de dolmen vervolgens beschreven als "half gesloopt," met zijn tafel en deur gebroken. In 1949 meldde Pierre Ponsich dat zijn elementen waren hergebruikt om een schuilkelder tegen de wind te bouwen, terwijl hij het nieuwe gebouw op de nabijgelegen gemeente Camelas plaatste. Deze bewegingen vervaagden zijn exacte locatie, wat zijn latere identificatie compliceerde.

De dolmen werden op 7 oktober 1959 officieel als historisch monument vermeld, onder de naam Dolmen, bekend als Le Caixeta. In de daaropvolgende jaren identificeerde Jean Abélanet megalithische resten die grenzen aan de gemeenten Camelas en Corbière-les-Cabanes, wat een reconstructie suggereert die verband houdt met de ontwikkeling van een kruising van motorfietsen. Deze overblijfselen, genaamd "beschadigde dolmen du Correc de Montou," voorzien van platen versierd met bekers en kruisen, typische elementen van megalithische kunst.

De originele zijplaat, die door Devaux werd beschreven als met vijf of zes kruisbekers, zou tijdens de reconstructie als afdekplaat zijn hergebruikt. Abelanet hief van zijn kant acht bekers en twee kruisen op een plaat van de site en bevestigde het archeologische belang van het monument ondanks zijn transformaties. Vandaag de dag illustreert de dolmen zowel de rijkdom van het Catalaanse prehistorische erfgoed als de uitdagingen van het behoud ervan in het licht van moderne voorzieningen.

Externe links