Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Bagnol Dolmen is een megalithisch monument uit het Neolithicum. Hij werd voor het eerst vertegenwoordigd in 1863 in een lithografie uitgegeven door de Limousin Archeological Society. Op 7 mei 1945 werd hij onderworpen aan opgravingen en restauraties in 1991-1992 onder leiding van Roger Crédot, nadat hij door de ineenstorting van zijn pilaren werd bedreigd. De driehoekige cover tafel, 4,50 m lang, draagt sporen van een poging om te vernietigen door explosie in het begin van de twintigste eeuw.

De piriforme begrafeniskamer, tegenover het oosten, werd waarschijnlijk gesloten door een droge stenen muur of een verwijderbare plaat. Vier orthostaten zijn nog zichtbaar, maar opgravingen onthulden het bestaan van een vijfde pijler, die verdween voor 1863. De platen, graniet uit Montjourde, tonen geen spoor van de oorspronkelijke tumor. De site zorgde voor een verscheidenheid aan archeologische meubels, waaronder middelste en laatste Neolithische pijllijsten, een dolkpunt, vuursteentjes, en grove keramische teasses.

Een koolstof-radio datering van houtskool gevonden in een afkalvende put gelegen de constructie tussen 3788 en 3389 v.Chr. De site, bezocht tot Gallo-Romeinse en middeleeuwse tijden, onthulde ook een Gallische munt en ijzeren slakken. Ongeveer 3000 stukken vuursteen suggereren de aanwezigheid van een neolithische habitat, een zeldzaamheid in West-Frankrijk. Volgens een lokale legende lieten vier jonge meisjes de stenen van de dolmen vallen, één van hen riep God op haar verticaal in de grond te laten falen.

Bagnol's dolmen is een uitzonderlijke getuigenis van begrafenispraktijken en het dagelijks leven in Neolithicum. Pollinische analyses wijzen op een economie gebaseerd op granen en de aanwezigheid van kastanjebomen, die een reeds door menselijke activiteiten getransformeerde omgeving weerspiegelt. De nabijheid van de Menhir des Fichades, op minder dan 500 m afstand, versterkt het archeologische belang van dit gebied, bestudeerd door Roger Crédot en Guy Lintz in de jaren 2000.

Externe links