Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Cantegrel dolmen is een megalithisch gebouw in het departement Dordogne in de regio Nouvelle-Aquitaine. Dit begrafenismonument, gedateerd uit de prehistorie, getuigt van de grafelijke praktijken van de Neolithische samenlevingen van de regio. Sinds het einde van de 19e eeuw wordt het meermaals bestudeerd en onderzocht, waarbij menselijke overblijfselen en lithische artefacten worden onthuld.

Testut was de eerste die dolmen bestudeerde in 1881, waarbij hij de opgravingen toevertrouwde aan zijn leerling Louis Gouzot. Dit laatste ontdekte een bijna compleet skelet, met uitzondering van de schedel, evenals een plat mes in vuursteen. In 1898 deed Émile Rivière een korte zoektocht en publiceerde de eerste gedetailleerde beschrijving onder de naam dolmen des Clotes. De werken van Peyrony en Belvès in 1913, en die van Secondat en Marchadier in 1935, verdiepten de kennis van deze site.

De dolmen is georiënteerd noord-noord-west/zuid-zuid-oost en bestaat uit vijf rode zandsteen orthostats, waarvan sommige niet langer de 3,50 m lange ovale tafel ondersteunen. De grafkamer, 1,52 m breed in het centrum, opent naar het oosten. Bij de aanleg van een weg die grenst aan de 19e eeuw zullen er waarschijnlijk veranderingen optreden, waardoor sommige platen worden verwijderd of verplaatst. Een resterende plaat aan de westkant heeft groeven die suggereren voor gebruik als polisher.

In 2008 werd de Cantegrel dolmen opgenomen als een historisch monument, dat zijn erfgoed belangrijk vond. Opeenvolgende opgravingen hebben de geschiedenis deels gedocumenteerd, hoewel sommige archeologische lagen niet volledig zijn onderzocht. De voorwerpen, zoals de vuursteen van vuursteen gevonden door Rivière, getuigen van een oude menselijke bezetting en complexe begrafenisrituelen.

De huidige dolmen structuur vertoont tekenen van verstoring, waaronder een verkeerde uitlijning van de zuidelijke plaat en gebrek aan steun voor de tabel. Deze veranderingen kunnen het gevolg zijn van latere menselijke interventies, zoals de aanleg van de naburige weg. Ondanks deze wijzigingen behoudt de site een belangrijke archeologische waarde om megalithische praktijken in Périgord te begrijpen.

Studies tussen het eind van de 19e en midden van de 20e eeuw hebben de geschiedenis van dit monument gedeeltelijk gereconstrueerd. Het werk van Secondat en Marchadier in 1935, in het bijzonder, biedt een uitgebreidere analyse, waarin de waarnemingen van eerdere opgravingen worden geïntegreerd. Dit onderzoek benadrukt het belang van dolmen in het regionale megalithische landschap.

Externe links