Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel en Côtes-d'Armor

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Dolmens
Côtes-dArmor

Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel

    D767
    22530 Caurel
Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel
Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel
Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel
Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel
Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel
Dolmen de Corn-er-Houët à Caurel
Crédit photo : Édouard Hue (User:EdouardHue) - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1900
2000
Néolithique récent (3e millénaire av. J.-C.)
Bouw van dolmen
14 septembre 1998
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De totale begraving, d.w.z. het graf zelf met zijn terre en een 20-meter lange strook land (grond en kelder) rond de perifere platen die zichtbaar zijn voor het monument (Box A 34): in opdracht van 14 september 1998

Kerncijfers

Serge Cassen - Archeoloog Auteur van de *Corpus des signs ethed neolithicum* (2017).
Loïc Langouët - Megalith specialist Studeerde de site in *De Megalieten van Guingamp* (2006).

Oorsprong en geschiedenis

De dolmen van Corn-er-Houët, gelegen in Caurel in de Côtes-d'Armor, is een overdekte steeg die dateert uit het recente Neolithicum (3de millennium v.Chr.). Dit funeraire monument, geclassificeerd in 1998, onderscheidt zich door zijn bewaard gebleven architectuur, waaronder een 22 m lange ovale tumulus en een peristalith van erectie platen. 10 m lang, wordt begrensd door 21 orthostatica en gedeeltelijk bedekt door drie verplaatste afdektafels. De zij-ingang, zuidwestelijke kant, geeft toegang tot een slaapkamer gescheiden door een centrale plaat.

De site beschikt over een vestibule versierd met zeldzame gravures, die patronen in de vorm van tabellen van de wet vertegenwoordigen, vergelijkbaar met die van stenen platen (Locmariaquer) of Luffang Tal-er-Roch (Crach). Deze decoraties, uniek in Centraal Bretagne, benadrukken het culturele belang van het monument. De bijna intacte structuren van de taart- en schaliegrens vertonen een uitzonderlijk behoud van dit type zij-ingangsbegrafenis, afgeleid van de lokale overdekte gangpaden onder noordelijke invloed.

Dolmen is onderzocht in gespecialiseerde werken, zoals het Corpus des signes gegraveerd neolithiques (2017) door Serge Cassen et al., of Les megalithes de l'arrondissement de Guingamp (2006) de Loïc Langouët. De bescherming omvat de gehele begraafplaats, inclusief de taart en een 20 meter lange randstrook land, om de archeologische integriteit ervan te behouden. De site illustreert de begrafenis en artistieke praktijken van het laatste Neolithicum in Bretagne.

Externe links