Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Dolmen de Creach-ar-Vren à Plouescat dans le Finistère

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Dolmens
Finistère

Dolmen de Creach-ar-Vren à Plouescat

    Le Bourg
    29430 Plouescat
Dolmen de Creach-ar-Vren à Plouescat
Dolmen de Creach-ar-Vren à Plouescat
Dolmen de Creach-ar-Vren à Plouescat
Crédit photo : GO69 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique
Bouwperiode
1890
Eerste schriftelijke vermelding
1898
Archeologisch onderzoek
15 mars 1909
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Dolmen (zaak AL 49): Beschikking van 15 maart 1909

Kerncijfers

J. de Rusunan - Onderzoeker Hij noemde de dolmen in 1890.
Paul du Châtellier - Archeoloog Studeerde de site in 1898.

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen van Creach-ar-Vren, ook bekend als An-Ty-Roc'h, is een neolithisch overdekte steeg. Gelegen aan de stad Plouescat, in Finistère, dit megalithische monument is gedeeltelijk begraven onder het zand, waardoor slechts twee platen van enorme dekking ontstaan. De interne structuur bestaat uit ongeveer 40 orthostaten gerangschikt in twee parallelle galerijen die drie kamers bedienen, hoewel verschillende pijlers aan de oostkant ingestort onder het gewicht van de platen.

Voor het eerst genoemd door J. de Rusunan in 1890, vervolgens bestudeerd door Paul du Châtellier in 1898, werd de dolmen geclassificeerd als historische monumenten in opdracht van 15 maart 1909. De zichtbare platen hebben erosie kommen op hun bovengezicht, kenmerkend voor de lokale uitwerpselen blokken. De site illustreert de collectieve begrafenisarchitectuur die typisch is voor Neolithicum in Bretagne, gekenmerkt door droge stenen constructies bedoeld om begrafenissen te huisvesten.

Afhankelijk van de beschikbare bronnen bestaat de dolmen uit een ovale tafel op basis van vijf pijlers, met een opening gericht op het oosten. Hoewel de staat van instandhouding wordt veranderd door de traagheid en gedeeltelijke daling van de structuur, blijft het een belangrijk bewijs van de begrafenispraktijken en technische kennis van de Neolithische gemeenschappen in de regio. De ranking in 1909 benadrukt zijn erfgoed en archeologische interesse, het integreren van het netwerk van beschermde megalithische sites in Finistère.

Externe links