Plan de Bouillet 1846 (≈ 1846)
Gedetailleerde structuurverklaring.
1835 et 1853
Gedeeltelijke vernietiging
Gedeeltelijke vernietiging 1835 et 1853 (≈ 1853)
Dalle gebroken door de bliksem.
1889
MH-classificatie
MH-classificatie 1889 (≈ 1889)
Bescherming van historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Overdekte weg van de Grotte (Box E 451): classificatie naar lijst van 1889
Kerncijfers
Jean-Baptiste Bouillet - Architect of archeoloog
Auteur van het plan 1846.
Abbé Croizet - Archeologische zoeker
Ontdekt artefacten in 1840.
Michel Gruet - Megalithische expert
Gekwalificeerd de site van dolmen angevin.
Oorsprong en geschiedenis
De Dolmen de la Grotto à Cournols, ook bekend als de Grotte of Grotte aux Fées, is een megalithische site gelegen in Cournols (Puy-de-Dôme), op de zogenaamde Sarou, 800 meter boven zeeniveau. Een historisch monument in 1889 werd beschreven als een angeline dolmen met portico door Michel Gruet, hoewel sommige teksten het omschrijven als gedeeltelijk geruïneerde overdekte oprit. Volgens een plan van 1846 opgesteld door Jean-Baptiste Bouillet, bestond het gebouw oorspronkelijk uit dertien graniet orthostatica, waarbij een gang, een anthamber en een slaapkamer werden afgebakend, allemaal bedekt met twee tot drie platen dekking, waaronder één in trachyte du Mont-Dore, nu verdwenen.
Momenteel bevat het monument slechts één afdektafel (3.13 m x 2.10 m) en elf orthostaten, voor een totale lengte van 5,80 m. De resttumulus is 2,35 m x 2,40 m. De opgravingen uitgevoerd in 1840 door Abbé Croizet onthulden steenbijlen, oesterschelpen, slingerstenen en een nabijgelegen bronzen bijl, wat een neolithische constructie met hergebruik in de Bronstijd suggereert. Deze artefacten zijn sindsdien verdwenen.
Het gebouw onderscheidt zich door zijn verdeelde interne structuur: twee platen scheidden de gang van de voorkamer (2.35 m x 2.20 m), en twee andere geïsoleerd het uit de begrafenisruimte (2.60 m x 1.50 m), allemaal open naar het oosten. De resterende afdekplaat, diagonaal gebroken, en graniet orthostatica vertonen karakteristieke megalithische constructietechnieken. De huidige staat weerspiegelt zowel zijn archeologische belang als de aantastingen die door de eeuwen heen hebben geleden, waaronder het verdwijnen van platen onder het effect van bliksem (1835, 1853).
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen