Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Dolmen de la Grotto à Cournols dans le Puy-de-Dôme

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Dolmens

Dolmen de la Grotto à Cournols

    Puy Saint-Bonnet
    63450 Cournols
Eigendom van de gemeente
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Dolmen de la Grotte à Cournols
Crédit photo : Auteur inconnu - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
1500 av. J.-C.
1800
1900
2000
Néolithique
Eerste bouw
Âge du bronze
Verdacht hergebruik
1840
Archeologische vondsten
1846
Plan de Bouillet
1835 et 1853
Gedeeltelijke vernietiging
1889
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Overdekte weg van de Grotte (Box E 451): classificatie naar lijst van 1889

Kerncijfers

Jean-Baptiste Bouillet - Architect of archeoloog Auteur van het plan 1846.
Abbé Croizet - Archeologische zoeker Ontdekt artefacten in 1840.
Michel Gruet - Megalithische expert Gekwalificeerd de site van dolmen angevin.

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de la Grotto à Cournols, ook bekend als de Grotte of Grotte aux Fées, is een megalithische site gelegen in Cournols (Puy-de-Dôme), op de zogenaamde Sarou, 800 meter boven zeeniveau. Een historisch monument in 1889 werd beschreven als een angeline dolmen met portico door Michel Gruet, hoewel sommige teksten het omschrijven als gedeeltelijk geruïneerde overdekte oprit. Volgens een plan van 1846 opgesteld door Jean-Baptiste Bouillet, bestond het gebouw oorspronkelijk uit dertien graniet orthostatica, waarbij een gang, een anthamber en een slaapkamer werden afgebakend, allemaal bedekt met twee tot drie platen dekking, waaronder één in trachyte du Mont-Dore, nu verdwenen.

Momenteel bevat het monument slechts één afdektafel (3.13 m x 2.10 m) en elf orthostaten, voor een totale lengte van 5,80 m. De resttumulus is 2,35 m x 2,40 m. De opgravingen uitgevoerd in 1840 door Abbé Croizet onthulden steenbijlen, oesterschelpen, slingerstenen en een nabijgelegen bronzen bijl, wat een neolithische constructie met hergebruik in de Bronstijd suggereert. Deze artefacten zijn sindsdien verdwenen.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn verdeelde interne structuur: twee platen scheidden de gang van de voorkamer (2.35 m x 2.20 m), en twee andere geïsoleerd het uit de begrafenisruimte (2.60 m x 1.50 m), allemaal open naar het oosten. De resterende afdekplaat, diagonaal gebroken, en graniet orthostatica vertonen karakteristieke megalithische constructietechnieken. De huidige staat weerspiegelt zowel zijn archeologische belang als de aantastingen die door de eeuwen heen hebben geleden, waaronder het verdwijnen van platen onder het effect van bliksem (1835, 1853).

Externe links