Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de la Romme, ook bekend als de Dolmen de l'étang de Vauboisseau, is een megalithisch gebouw gelegen nabij de Romme, in de gemeente Champtocé-sur-Loire, in het departement Maine-et-Loire. Het bestaat uit vijf orthostatica in het noorden, zes in het zuiden, en een bedplaat. Twee daktafels, gedeeltelijk op hun plaats, blijven in de richting van de bodem, waarvan een kantelt. Zes kleine platen, eenmaal opgericht, vormden een ovale structuur ten zuiden van de dolmen.

Het monument werd in 1928 ontdekt door Bernard, woonachtig in Ancenis, en voor het eerst genoemd in 1934 door A. Poilane. De laatste vond in 1935 opgravingen op de onbedekte delen van de dolmen, waarbij enkele stukjes aardewerk werden onthuld, waarschijnlijk bewaard in het Cholet Museum. De dolmen werden in 1991 als historische monumenten vermeld, waarbij het erfgoed werd erkend.

Met zijn afmetingen van 6 meter lengte voor 1 meter breedte illustreert de Dolmen de la Romme de typische megalithische architectuur van de regio. De gedeeltelijke staat van instandhouding, met inbegrip van de schuine platen en overblijfselen van zijn ovale structuur, biedt een waardevolle getuigenis van de begrafenis en culturele praktijken van de bouwers, hoewel hun exacte periode van de bouw blijft onbepaald.

Externe links