Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Lamalou is een megalithisch gebouw uit de Neolithische periode. Het monument werd in 1954 een historisch monument en onderscheidt zich door zijn opmerkelijke behoud, waaronder een tumulus van 15 m in diameter en 3 m in hoogte, evenals complete architectonische elementen (couloir, voorkamer, slaapkamer en vloertegels). Gerestaureerd in 1977 illustreert het de begrafenis bouwtechnieken van het tijdperk, met droge stenen muren en schuine platen.

De gang, licht gebogen en 5,10 m lang, leidt naar een voorkamer gescheiden door een scheiding door een opening in de vorm van een ovendeur. De kamer, van trapeziumvlak, is bedekt met een enkele ovale plaat van 3,50 m lang. De vloer, geplaveid in de slaapkamer en in geslagen aarde in de voorkamer, heeft geleverd een rijke archeologische meubels: menselijke beenderen, vuursteen gereedschap (handlers, schrapers), garnering (parels, hangers) en fragmenten van aardewerk.

Opgravingen onthulden meer dan 50 kg botten en 2.270 tanden, evenals een gevarieerde lithische en botindustrie (bunny bottenchips, pijlpunten). De architectonische overeenkomsten met de dolmen naast de bladeren suggereren een lokale bouwtraditie. De meubels, bewaard in het Musée de Lattes, getuigen van de begrafenis en ambachtelijke praktijken van Neolithicum in Languedoc.

De dolmen, omsloten in een tumulus geconsolideerd door verticale platen, opent naar het zuidwesten op de natuurlijke helling. De uitzonderlijke staat van instandhouding, met bijna alle originele elementen, maakt het tot een belangrijke plaats voor de studie van Languedoc megaliths. De restauratie van 1977 versterkte de voorkamer met een extra plaat, waardoor dit unieke erfgoed behouden bleef.

Externe links