Bouw van dolmen Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode van het monument.
1866
Zoeken op W.C.Lukis
Zoeken op W.C.Lukis 1866 (≈ 1866)
Eerste archeologische verkenning zonder gepubliceerde resultaten.
1883
Félix Gaillard Zoeken
Félix Gaillard Zoeken 1883 (≈ 1883)
Onderzoek van de megalithische stam naast de dolmen.
1889
Historisch monument
Historisch monument 1889 (≈ 1889)
Officiële bescherming op de lijst van 1889.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen de Mané-Groh (Box F 232): rangschikking op lijst van 1889
Kerncijfers
W. C. Lukis - Archeoloog
Opgraving van de site in 1866.
Félix Gaillard - Archeoloog
Ontplofte de megalithische borst in 1883.
Serge Cassen - Archeoloog
Ontdekt de rotsgravures.
Oorsprong en geschiedenis
Mané-Groh Dolmen, ook bekend als Mané Grah, is een dolmen met een gang gelegen in Erdeven, Morbihan. Dit megalithische monument, gedateerd uit het Neolithicum, onderscheidt zich door zijn complexe architectuur: een 6 meter lange gang die leidt naar een rechthoekige kamer verdeeld in vier zijcellen. Elke cel en gang waren aanvankelijk bedekt met platen, waarvan sommige nu verdwenen zijn. De dolmen werden oorspronkelijk geïntegreerd in een tumulus, nu bijna volledig geërodeerd. Een tweede dolmen in ruïnes in de buurt getuigt van de megalithische dichtheid van de site.
Archeologische opgravingen markeerden de geschiedenis van het monument. In 1866, W.C. Lukis onderzocht de site zonder gepubliceerde resultaten. In 1883 doorzocht Felix Gaillard een kleine aangrenzende megalithische borst, waarschijnlijk opgenomen in de oorspronkelijke tumor. De dolmen werden in 1889 geclassificeerd als historische monumenten, waarbij de waarde van het erfgoed werd erkend. Deze interventies hebben de structuur gedeeltelijk gedocumenteerd, hoewel er veel vragen blijven over het ritueel of begrafenisgebruik.
Een opmerkelijk element van Mané-Groh's dolmen is het gegraveerde decor, ontdekt door Serge Cassen. Aan de buitenkant van een gangplaat is een gedeeltelijke voorstelling van een bijl, een jet butt en een ring. Deze gravure, afgeknot door erosie of structurele veranderingen, suggereert een symboliek gekoppeld aan neolithische praktijken. De plaat die deze patronen ondersteund werd gedeeltelijk gesneden om een deken tafel, waardoor de oorspronkelijke scène te veranderen.
De site maakt deel uit van een breder megalithisch landschap, kenmerkend voor de Morbihan kust. Ongeveer 40 meter naar het noordwesten, de overblijfselen van een tweede dolmen, nu gereduceerd tot twee steunen en een liggende plaat, getuigen van de oude bezetting van het grondgebied. Deze monumenten, vaak geassocieerd met begrafenis of culturele praktijken, weerspiegelen de sociale en spirituele organisatie van de Neolithische gemeenschappen in de regio. Hun behoud, hoewel gedeeltelijk, biedt een waardevol inzicht in de bouwtechnieken en overtuigingen van de tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen