Bouw van dolmen Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte tijd van erectie.
8 avril 1922
Classificatie van historische monumenten
Classificatie van historische monumenten 8 avril 1922 (≈ 1922)
Officieel beschermingsbevel van het terrein.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen de Ménez-Liaven en 3 m brede landstrook rond (Box A4,765): bij beschikking van 8 april 1922
Kerncijfers
Paul du Châtellier - Archeoloog en historicus
Bestudeerde de monumenten van Finistère.
Pierre-Roland Giot - Megalith specialist
Auteur van boeken over prehistorische Bretagne.
Oorsprong en geschiedenis
Ménez-Liaven Dolmen is een monument in de gemeente Pluguffan in Bretagne. Dateren uit Neolithicum, het illustreert de funeraire en architectonische praktijken van deze periode, gekenmerkt door de oprichting van stenen structuren bedoeld om collectieve begrafenissen te huisvesten. Deze dolmen onderscheidt zich door zijn structuur bestaande uit drie pilaren, waarvan er twee een hoog hellende daktafel ondersteunen, kenmerkend voor de bouwtechnieken van die tijd.
De site werd officieel erkend om zijn historische en archeologische betekenis, die leidde tot de classificatie als historische monumenten bij een bestelling van 8 april 1922. Deze classificatie omvat niet alleen de dolmen zelf, maar ook een drie meter brede strook land rond het monument, waardoor de bescherming en het behoud ervan voor toekomstige generaties wordt gewaarborgd.
De uitvaartkamer van de dolmen werd voor onbepaalde tijd doorzocht, hoewel de details van deze interventie niet in de beschikbare bronnen zijn gedocumenteerd. Archeologische opgravingen uit die tijd hebben vaak menselijke objecten of overblijfselen aan het licht gebracht, wat waardevolle aanwijzingen geeft voor de riten en levensstijlen van neolithische populaties. De specifieke resultaten van Menez-Liaven worden echter niet vermeld in de geraadpleegde bronteksten.
Dit monument maakt deel uit van een grotere set van megalithische sites in Finistère, een regio die bijzonder rijk is aan prehistorische overblijfselen. Deze structuren, vaak geassocieerd met religieuze of begrafenispraktijken, getuigen van de sociale en spirituele organisatie van neolithische gemeenschappen. Hun geografische spreiding en architectonische diversiteit weerspiegelen een dichte en gestructureerde menselijke bezetting tijdens deze cruciale periode van de prehistorie.
De bibliografische referenties in verband met de dolmen van Ménez-Liaven, zoals het werk van Paul du Châtellier of het werk van Pierre-Roland Giot, onderstrepen de voortdurende belangstelling van de onderzoekers voor deze monumenten. Deze studies dragen bij tot een beter begrip van bouwtechnieken, begrafenisgebruiken en overtuigingen van neolithische samenlevingen in Bretagne. Desondanks blijven er veel vragen over, waaronder de precieze details van het gebruik en de evolutie van deze site gedurende de millennia.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen