Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Roscasquen, ook bekend als de dolmen de Kerpinvic, is een megalithisch monument gelegen in de gemeente Quimperlé, in het departement Finistère, Bretagne. Deze eenvoudige dolmen, gemaakt van roze granieten platen, onderscheidt zich door zijn monumentale diamantvormige afdektafel, die 4 meter lang, 1,60 meter breed en 0,70 meter dik is. De kamer, volledig gesloten als een kluis, zou kunnen dateren uit de bronstijd volgens bepaalde veronderstellingen, hoewel de constructie wordt toegeschreven aan het Neolithicum.

De dolmen werden in de 19e eeuw doorzocht en bestudeerd. Het werd naar verluidt onderzocht door W.-C. Lukis in 1844, die een plan opstelde. Het monument wordt genoemd in verschillende historische werken, met name door Jean-Baptiste Ogée in 1852, Louis Flagelle in 1878, en Paul du Châtellier in 1907. Deze referenties getuigen van het belang ervan in de studie van Bretonse megalieten. Geplaatst onder de titel van historische monumenten in opdracht van 3 april 1958, geniet hij erfgoedbescherming.

Volgens Pierre-Roland Giot zou de dolmen een kluis kunnen zijn gebouwd in de Bronstijd, maar boven de grond gebouwd vanwege de moeilijkheid om de lokale kelder te graven. Deze hypothese suggereert een aanpassing van begrafenispraktijken aan geologische beperkingen. De site ligt precies aan de weg van Pont-Scorff naar Quimperlé, en de staat van instandhouding, hoewel gedeeltelijk, maakt het een waardevol getuigenis van de megalithische tradities van de regio.

Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia, Monument en archeologische inventarissen, benadrukken het wetenschappelijke en historische belang van dolmen. De indeling onder historische monumenten versterkt de waarde van het erfgoed, terwijl het behoud ervan voor toekomstige generaties wordt toegestaan. De dolmen van Roscasquen illustreert aldus de rijkdom van het Finistrische megalithische erfgoed, gekenmerkt door verschillende begrafenisgebouwen en architectonische technieken aangepast aan de natuurlijke omgeving.

Externe links