Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De dolmen van Santoche, ook wel Pierre aux Gaulois of dolmen de la Châtre genoemd, is een megalithisch monument gebouwd in het laatste Neolithicum (IVe-IIIe millennium v.Chr.). Het bestaat aanvankelijk uit een vierkante begraafkamer (1,80 x 1,90 m) bedekt met twee platen, toegankelijk door een plaat-hublot. Later werd er een trapeziumvormige cairn (9 m lang) toegevoegd, waarbij de ingang door twee orthostaten werd ingelijst. De plaats, hergebruikt als een schuilplaats in de Romeinse tijd, werd gedeeltelijk vernietigd na deze periode.

Het werd in 1963 erkend als een megalithische site en werd in 1969 doorzocht, waarbij botten van ten minste twaalf individuen, stenen stakers en scherven met betrekking tot plaatgrootte werden onthuld. Deze resten zijn een bewijs van langdurig begrafenisgebruik en ambachtelijke praktijken. Op 9 december 1974 werd de dolmen, na de vernietiging ervan, als historisch monument geclassificeerd voor zijn archeologische waarde.

Gelegen op 378 meter boven zeeniveau in de gemeente Santoche (Doubs), domineert de dolmen de Doubs vallei langs het plateau. De architectuur evolueert in twee fasen: een kamer gegraven in de kalksteen, dan het toevoegen van een cairn en orthostaten. De opgravingen bevestigden haar rol als een collectieve begrafenis, typisch voor de Neolithische megalieten van Franche-Comté, evenals de latere toewijzing door de Romeinen.

Studies gepubliceerd in Gallia prehistory (1976) door Piningre, Pétrequin en Chaix analyseren menselijke overblijfselen en meubels, en benadrukken het belang van de site om de begrafenis en sociale praktijken van de Neolithische regio te begrijpen. De dolmen behoren tegenwoordig tot de gemeente en blijven een belangrijke getuigenis van de franc-comtoise prehistorie.

Externe links