Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De dolmen Brinde II maakt deel uit van een set van drie dolmen in de gemeente Arçay, in het departement Wenen. Dit megalithische monument, gedateerd uit het Neolithicum, onderscheidt zich door zijn gedeeltelijk bewaard gebleven structuur: een omgedraaide dektafel, gebaseerd op twee orthostaten in het zuiden en oosten, evenals op de grond aan de westkant. Twee andere staande orthostatica en twee lagen blijven zichtbaar, wat een originele kamer van ongeveer 4,50 m lang bij 3,20 m breed suggereert. Alle platen, in zandsteen, kunnen wijzen op een korte engelachtige dolmen, met complementaire blokken naar het zuidoosten die een overblijfsel van portico oproepen.

Er werden geen officiële archeologische opgravingen uitgevoerd op deze dolmen, maar clandestiene opgravingen werden gemeld. In tegenstelling tot Dolmen nr.1 van dezelfde groep, die artefacten (beenderen, aardewerk, vuursteen) leverde tijdens zoekopdrachten uitgevoerd door Jules Richard tussen 1887 en 1889, werd Bride II niet grondig bestudeerd. De aanduiding als historische monumenten in opdracht van 29 augustus 1980 getuigt echter van het belang van het erfgoed.

De site maakt deel uit van een groter megalithisch landschap, waaronder een derde dolmen nu uitgestorven, gemeld in 1837 door Arnault-Poirier, evenals tombes en een grote Chassigny tumulus gelegen 200 m west. Deze elementen, hoewel niet gezocht, suggereren intense begrafenis en rituele bezetting tijdens het Neolithicum. De nabijgelegen ongerepte cirkelvormige sloten versterken de hypothese van een heilig of gemeenschapsgebied, typisch voor de Neolithische samenlevingen van de regio.

De regio Poitou-Charentes (nu New Aquitaine), waar Arçay ligt, is rijk aan megalithische resten. Dolmens, net als Briande II, diende als collectieve begrafenissen en weerspiegelde de overtuigingen en de sociale organisatie van de sedentaire agrarische gemeenschappen van Neolithicum. Hun constructie, vaak collectief, markeerde het grondgebied en versterkte de banden tussen menselijke groepen. Het gebruik van zandsteen, lokaal materiaal, en de overdekte gangpadstructuur of dolmen angevin illustreren architectonische technieken aangepast aan de beschikbare middelen.

De lijst van Dolmen Briande II in 1980 maakt deel uit van de wens om het Franse megalithische erfgoed te behouden, bedreigd door erosie, landbouwherdenkingen en ongeoorloofde opgravingen. Dit monument, hoewel minder gedocumenteerd dan andere nabijgelegen sites, biedt een waardevolle getuigenis van begrafenispraktijken en prehistorische techniek. De huidige staat, hoewel gedegradeerd, laat nog toe om de methoden van de bouw en ruimtelijke organisatie van de collectieve begrafenissen van het Neolithicum te bestuderen.

Externe links