Bouw van dolmen Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode van het monument.
1877
Eerste zoekopdracht
Eerste zoekopdracht 1877 (≈ 1877)
Geen objecten ontdekt door de eigenaar.
1905
Tweede zoektocht
Tweede zoektocht 1905 (≈ 1905)
Ontdekking van een vuursteenbijl en Gallo-Romeinse munten.
18 avril 1914
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 18 avril 1914 (≈ 1914)
Fout bij het lokaliseren van het besluit (Lourdoueix-Saint-Michel).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen du Bois-Plantaire : classificatie per officieel tijdschrift van 18 april 1914
Kerncijfers
Propriétaire du site (1877) - Amateurzoeker
De eerste mislukte zoektocht.
Oorsprong en geschiedenis
De Dolmen du Bois-Plantaire is een megalithisch gebouw uit de Neolithische periode, gelegen in het departement Indre. Hoewel het in 1914 als historisch monument werd geclassificeerd onder de naam Lourdoueix-Saint-Michel, ligt het eigenlijk op het grondgebied van Orsennes. Deze dolmen was het onderwerp van twee opgravingen: de eerste in 1877 door de eigenaar van de site, die daar geen voorwerpen ontdekte, en de tweede in 1905, waarin een vuursteenbijl en Gallo-Romeinse munten werden opgegraven, wat een latere hergebruik van de site verklaart.
De dolmen structuur wordt gekenmerkt door een imposante granieten daktafel, van 3,50 m lang bij 3,10 m breed, gedeeltelijk rustend op een driehoekige pilaar en een stenen muur. Oorspronkelijk werd het monument misschien gedeeltelijk begraven, en de tegenwoordig zichtbare blokken konden afkomstig zijn van droge stenen muren die de begraafkamer afbakenen. Alle ter plaatse gewonnen platen zijn graniet, typisch voor de megalithische constructies van de regio.
De classificatievolgorde 1914 bevat een geografische fout, die ten onrechte de dolmen toeschrijft aan Lourdoueix-Saint-Michel in plaats van Orsennes. Deze administratieve verwarring blijft in sommige bronnen bestaan, hoewel GPS-coördinaten en daaropvolgende zoekopdrachten deze locatie hebben gecorrigeerd. De site blijft een belangrijke getuigenis van neolithische begrafenispraktijken en hun hernadering naar andere periodes, zoals blijkt uit de Gallo-Romeinse artefacten gevonden.
