Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen du Mont-Rivinco maakt deel uit van de archeologische site van Monte Revincu, gelegen in de Agriates woestijn, in de gemeente Santo-Pietro-di-Tenda in Corsica. Deze prehistorische site, ontdekt door Adrien de Mortillet in 1883, omvat dolmens, megalithische gewelven, stenen cirkels, een menhir en overblijfselen van Neolithische habitat. De monumenten, gebouwd in orthognesis en lokaal graniet, getuigen van een architectonische eenheid gekenmerkt door rechthoekige plannen en opstaande platen. De site, die tot de 20e eeuw door herders werd bezet, werd tot 1999 ook als militair gebied gebruikt.

De belangrijkste dolmen, Casa di l'Orcu, werd beschadigd in de 20e eeuw door granaatvuur en ondergrondse opgravingen, die een deel van de structuur en archeologische meubels vernietigd. De officiële opgravingen, uitgevoerd vanaf 1995 door de DRAC onder leiding van Franck Leandri, onthulden een begrafeniskamer bedekt met een enkele plaat, een losse gang en een obove tumulus. Het meubilair ontdekt, waaronder vuursteenbladen, gepolijste keramische jassen en hangers, dateert uit het vijfde of vierde millennium v.Chr. De site, geclassificeerd als Historic Monument in 2018, is ook gekoppeld aan lokale legendes, zoals die van de Casa di l'Urcu, het "huis van logre.".

Habitatstructuren, georganiseerd in rechthoekige platforms, suggereren een gediversifieerde binnenlandse bezetting. Keramische en lithische resten, meestal in lokaal kwarts, wijzen op beperkte uitwisselingen met andere regio's. Radiocarbon datering plaatst plaats bezetting tussen 4340 en 4073 V.CHR. Megalithische borsten, zoals die in de sectoren A, B en C, leverden pijlframes en obsidiaan gereedschap, bevestigen begrafenis en misschien ritueel gebruik. De nabijgelegen menhir, gebouwd op een gecompartimenteerd platform, maakt dit uitzonderlijke archeologische landschap compleet.

De orale traditie combineert dolmen met volksverhalen, zoals die van een ogre of ogre die culinaire kennis met mensen hebben uitgewisseld. Deze legendes weerspiegelen het symbolische belang van de site voor lokale gemeenschappen. De opgravingen belichtten ook stenen cirkels en terrasvormige structuren, die een complexe ruimtelijke organisatie onthulden. Ondanks de moderne verstoringen blijft de Monte Revincu een belangrijke getuigenis van het neolithische leven in Corsica, waarbij begrafenisarchitectuur, habitat en culturele praktijken worden gecombineerd.

De site, nu beschermd, illustreert de aanpassing van prehistorische samenlevingen aan een bergachtige en droge omgeving. De gebruikte materialen, gewonnen lokaal, en het hergebruik van structuren door herders tot de 20e eeuw onderstrepen een voortdurende bezetting gedurende enkele millennia. De lopende archeologische studies bieden een beter inzicht in de netwerken van uitwisselingen, bouwtechnieken en overtuigingen van de neolithische bevolking van het westelijke Middellandse Zeegebied.

Externe links