Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Dolmen du Bois de la Lieu, gelegen in Ambazac in de Haute-Vienne, is een megalithisch monument uit het Neolithicum. Lang verborgen door vegetatie, komt het niet voor in inventarissen van de vroege twintigste eeuw. Het werd geclassificeerd als historische monumenten op 26 december 1984, na de herontdekking ervan. Deze site, gebouwd op een heuvel op een hoogte van 400 meter, onderging waarschijnlijk materiaalverwijderingen door vervoerders, wat de gedeeltelijke conditie verklaart.

Tegenwoordig is er slechts één deel van de afdektafel (3.50 m lang en 0,65 m dik), ondersteund door twee van de oorspronkelijke vijf pijlers. De funeraire kamer, rechthoekig (2,50 m x 1,80 m), bevatte verstoorde archeologische overblijfselen: menselijke botten (inclusief sommige verbrande), gefragmenteerde aardewerk studs, en vuursteen gereedschap (pijlen, dolken, schrapers). Deze artefacten getuigen van een bezetting die zich uitstrekt tot de Bronstijd en de IJzertijd, hoewel de dolmen zelf dateren uit het Neolithicum.

De opgravingen onthulden een archeologische laag van ongeveer 1 meter dik, genomen tussen twee grove platen. Het meubilair ontdekt, zoals de frames van pijlen en burins, suggereert complexe begrafenis en ambachtelijke praktijken. De lokale granulite, gebruikt voor de bouw, bevestigt de territoriale verankering van dit monument, typisch voor de megalithische sites van de Limousin. De belangrijkste bron van deze informatie is het werk van Michel Dominique, dat in 1961 in het Bulletin de la Société préhistorique de France werd gepubliceerd.

Externe links