Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen dit La Pierre Levée, gelegen in Bougon in de Deux-Sèvres, is een grafmonument van het Midden-Nolithicum tot de finale. Hij werd aanvankelijk geclassificeerd als angevin-type dolmen door Claude Burnez en Jean-Pierre Mohen, voordat de 1995 opgravingen uitgevoerd door Frédéric Bouin onthulde atypische kenmerken die hem dichter bij het Angoumoesin type brachten. De ronde tumulus, bekleed met een gebogen stenen muur gerangschikt in schaal, herbergt een trapezium kamer voorafgegaan door een gedeporteerde gang, bedekt met een enkele tafel van Bathoniaanse kalksteen naar voren hellend.

De archeologische opgravingen, uitgevoerd in 1840 door Baugier, in 1986 door Jean-Pierre Mohen, en in 1995 door Frédéric Bouin, onthulden een keramische en botmeubilair toe te schrijven aan het Midden Neolithicum aan Final Neolithicum. Ontdekte tessen, versierd met parallelle banden en schuine indrukken, evenals menselijke botten, bevestigen de graffunctie. De dolmen, geclassificeerd als Historisch Monument in 1875 en vervolgens in 1971, profiteerden van restauraties na elke opgraving campagne, met name om zijn tumor te stabiliseren en de site te markeren.

Het monument onderscheidt zich door zijn oriëntatie op een zuidelijke helling, bij een top met uitzicht op de Niortese Sèvre vallei, ongeveer 1600 meter van de necropolis Bougon. De architectuur combineert angoumoisin elementen (plan in "Q," ronde tumulus) en angelvins (portische, smalle tumulus), met kalksteen platen uit een nabijgelegen vallei. De vrijwillige neiging van de orthostaten naar de binnenkant van de kamer, evenals de structuur van de gang, suggereren een doordachte conceptie, misschien gekoppeld aan specifieke rituele praktijken.

Moderne interventies hebben het mogelijk gemaakt om de eerste interpretaties te corrigeren, zoals de late aard van de noordelijke steunmuur, die vroeger als neolithisch werd beschouwd. Deze muur, later gebouwd om de tumulusscheppen te bevatten, illustreert de latere aanpassingen van de site. De kalvende kuilen van de gangplaten, gevonden in 1986, bevestigen daarentegen de hypothese van een oorspronkelijke triliet, typisch voor de dolmens van deze regio.

De Dolmen La Pierre Levée maakt deel uit van een dicht megalithisch landschap, gekenmerkt door de nabijheid van de necropolis Bougon. De archeologische meubels, hoewel slecht, biedt waardevolle aanwijzingen over de begrafenis en ambachtelijke praktijken van Neolithicum. Zwart tot mica ontvettende keramiek, vergelijkbaar met die ontdekt door Mohen, getuigen van culturele en technische continuïteit gedurende eeuwen, tot het laatste Neolithicum.

Deze dolmen, een van de eerste historische monumenten van Frankrijk in 1875, belichaamt zowel een lokaal erfgoed als een belangrijke bron voor het begrijpen van de Neolithische samenlevingen van de Poitou. De restauratie en verbetering door de Deux-Sèvres-afdeling, de eigenaar van de site, weerspiegelt het belang van het behoud van deze uitzonderlijke getuigenis van de regionale prehistorie.

Externe links