Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmens van Mané-er-Loh zijn twee megalithische monumenten gelegen in Locoal-Mendon, Morbihan, Engeland. De gegevens van Neolithicum zijn geïntegreerd in een cirkelvormige tumor van 40 meter in diameter en 40 meter in hoogte, gedeeltelijk beschadigd door steengroeven in het noordoosten. Deze site werd verkend en gerestaureerd door archeologen in de 19e en 20e eeuw, voordat ze werd geclassificeerd als een historisch monument in 1921.

De eerste dolmen, best bewaard gebleven, is 13 meter lang en opent oost. Het bestaat uit 26 orthostaten en een 9 meter lange gang, bedekt met drie platen. Zijn kamer, subrechthoekig, herbergt een gegraveerde plaat die een godin kan voorstellen. De tweede dolmen, gelegen 2 meter ten noordoosten, heeft een cubited vorm en een gang begrensd door orthostatica en droge stenen muren.

De opgravingen uitgevoerd door Z. Le Rouzic in 1899 en Félix Gaillard in 1887 onthulden alleen fragmenten van aardewerk en vuursteen, suggereren begrafenis of ritueel gebruik. De site, gerestaureerd in 1924, getuigt van de architectonische en symbolische praktijken van Neolithicum in Bretagne.

De tumulus omvat de twee dolmens, gericht op het zuidoosten, en illustreert het belang van collectieve begrafenissen in neolithische samenlevingen. De gravures en structuur van de monumenten bieden aanwijzingen voor het geloof en de sociale organisatie van de periode, hoewel archeologische ontdekkingen beperkt blijven.

Externe links