Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Dolmens van Keriaval naar Carnac dans le Morbihan

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Dolmens
Morbihan

Dolmens van Keriaval naar Carnac

    Kériaval
    56340 Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Dolmens de Kériaval à Carnac
Crédit photo : XIIIfromTOKYO - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique
Bouw van dolmens
1854
Exploratie door W.C. Lukis
1866
Zoeken door de Polymathic Society
1876
Exploratie door Louis Cappé
1882
Herstel door Felix Gaillard
1889
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De dolmens (cf. E 315, 318, 337): indeling naar lijst van 1889

Kerncijfers

W. C. Lukis - Onderwerpverkenner Eerste opgravingen in 1854.
Louis Cappé - Archeoloog Zoeken in 1876, vazen ontdekt.
Félix Gaillard - Restaurant restaurant Herstel in 1882 voor de staat.

Oorsprong en geschiedenis

Keriaval Dolmen, ook bekend als Mané-Keriaval, is een iconisch megalithisch monument gelegen in Carnac, Morbihan. Deze Neolithische site onderscheidt zich door zijn complexe structuur, bestaande uit 22 orthostatica en drie covertafels nog steeds op zijn plaats. Het behoort tot het architectonische type dolmens in transept, met een centrale gang van 9 meter die drie zijkamers en een terminal kamer. De opening is oostelijk gericht, een opmerkelijk kenmerk van de begrafenissen van deze periode.

De dolmen waren het onderwerp van verschillende verkenningen en opgravingen in de 19e eeuw. In 1854 verzamelde W.C. Lukis stukken aardewerk en zes terracotta fusaïolen. Een opgraving uitgevoerd in 1866 door de Morbihan Polymathic Society onthulde kolen, aardewerkfragmenten, terracotta doorboorde korrels, callai ringen, vuursteenbladen en een kwartsfragment. Louis Cappé ontdekte in 1876 de fragmenten van twee apodevazen. Gewonnen door de staat in 1882 werd de dolmen gerestaureerd door Felix Gaillard, die de korrels van een callai ketting vond. Het is geclassificeerd als historische monumenten sinds 1889.

De Keriaval site maakt deel uit van een dicht megalithisch landschap omgeven door verschillende andere prehistorische monumenten. In de directe omgeving zijn de Dolmen van Mané-Kerioned 200 meter naar het westen, de Dolmen van Kluder-Yer 410 meter naar het noorden, de uitlijning van Crucuny 400 meter naar het noordoosten, en de Menhirs van Keriaval 130 meter naar het oosten. Deze uitzonderlijke concentratie van overblijfselen toont het rituele en uitvaart belang van dit gebied tijdens de Neolithische periode.

De voorwerpen die tijdens de opgravingen zijn ontdekt, zoals fusaïolen, vazen, calla-afgietsels en vuursteengereedschappen, bieden waardevolle inzichten in de culturele en ambachtelijke praktijken van de Neolithische gemeenschappen in de regio. Deze artefacten suggereren activiteiten in verband met aardewerk, weven, trimmen en steensnijwerk, die een georganiseerde en sedentaire samenleving weerspiegelen die gekenmerkt wordt door uitgebreide begrafenisrituelen.

Externe links