Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Yville, gebouwd in 1708 op de stad Yville-sur-Seine (Seine-Maritime), vervangt een middeleeuws herenhuis verwoest datzelfde jaar. Zijn plannen werden toegeschreven aan Jules Hardouin-Mansart, maar de werken, geïnitieerd door François Le Menu de Lanoë, werden onderbroken in 1717 vanwege zijn faillissement. Het landgoed kwam vervolgens in handen van controversiële figuren, zoals de financier John Lauriston (1720-1723), voordat het werd overgenomen door Jean-Prosper Goujon de Gasville, intendant van Rouen, die zijn bouw tussen 1723 en 1735 voltooid onder leiding van architect Jean-Jacques Martinet.

Het huis, gebouwd van lokale kalksteen, baksteen en hout, bevat luxe elementen zoals een smeedijzeren helling voor de trap, in opdracht van Louis Gérome Hegaux in 1766. Het landgoed omvat ook een 13e eeuwse kapel, gerenoveerd en gelegen 150 meter van het kasteel, evenals een park en wildpark dat zich uitstrekt tot Barneville-sur-Seine (Eure). In de 18e eeuw werd het de residentie van de familie Goujon van Gasville, vervolgens doorgegeven aan de Maures de Malartic in de 20e eeuw, voordat werd hersteld in de jaren 1980 door Michel Frances.

Het kasteel speelde een militaire rol tijdens de Tweede Wereldoorlog en diende als commandopost op de 21ste en 9de Panzerdivisie in 1943. Een historisch monument in 1931 voor het gebouw en in 2002 voor het hele landgoed (park, hekken, perspectieven), illustreert het de architectonische en sociale evolutie van Normandië, waarbij seigneurieel erfgoed, financiële speculatie en militaire beroepen worden gemengd. Het huidige privé-eigendom blijft een opmerkelijk voorbeeld van het Normandische erfgoed van de achttiende eeuw, gekenmerkt door klassieke invloeden en lokale materialen.

De geschiedenis van het landgoed weerspiegelt ook de economische gevaren van zijn eigenaren: van opeenvolgende faillissementen (Le Menu de Lanoé, John Law) tot ambitieuze restauraties, zoals die onder leiding van Michel Frances in de jaren '80-1990. De aanwezigheid van een game park, gelegen in de Eure, benadrukt de historische omvang van het landgoed, dat de huidige departementale grenzen overschrijdt. De architectonische beschrijvingen, zoals die van Gilles Hue, onthullen technische details, zoals de gevel van 66 meter of de reparaties van de gemeenten, die een ambitieus maar onvoltooid eerste project weerspiegelen.

Tot slot belichaamt het kasteel van Yville een plaats van macht en ontvangst: in 1931 verwelkomde Arnauld de Maures de Malartic, toen burgemeester, de minister van Landbouw André Tardieu. Deze aflevering, net als de Duitse bezetting, herinnert aan zijn anker in nationale evenementen, terwijl het behoud van zijn karakter als een prive-residentie, nu eigendom van een Engelse eigenaar sinds 1997.

Externe links