Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Nacqueville, ook bekend als het Château de Fourneville, is een huis uit de 15e tot de 16e eeuw, dat volledig werd gerenoveerd in de 19e eeuw. Het ligt in de Nord-Cotentin, op de voormalige gemeente Urville-Nacqueville (nu geïntegreerd in La Hague, Manche) in de regio Normandië. Het landgoed, deels genoemd als historische monumenten, combineert een renaissance herenhuis met een landschapspark ontworpen onder het Tweede Rijk, dat de architectonische en tuinbouw invloeden van zijn tijd weerspiegelt.

De seigneury van Nacqueville ontstond in de fusie van twee naburige Fiefs, Fourneville en Les Marets, verenigd door allianties of opkoop in de 16e eeuw. De families van Grimouville en Saint-Gilles, opeenvolgende eigenaren, bouwden het huidige herenhuis tussen 1501 en het einde van de 16e eeuw. In 1525 sloot het huwelijk van Johannes VI van Grimouville en Renée van Saint-Gilles deze territoriale unie. Het kasteel, aanvankelijk omringd door een defensieve omheining, werd in 1689 gewijzigd door Bernard Mangon des Marest, die alleen de poort bewaarde en het huis aangepast.

In de 18e eeuw werd het kasteel bezet door de Engelsen tijdens de Zevenjarige Oorlog (1758), na de landing in de Urvilleanse met 12.000 man. Tijdens de Revolutie verborg Jean-Baptiste Barbout de Querqueville daar royalisten voordat hij daar in 1794 stierf. In 1826 erfde Hippolyte Clérel de Tocqueville, broer van Alexis de Tocqueville, het landgoed door zijn vrouw en ondernam zijn restauratie, het creëren van een 35 hectare groot bloemenpark ontworpen door een Engelse landschapsarchitect.

De 19e eeuw markeerde een belangrijke modernisering onder Hildevert Hersent, president van de ingenieurs van Frankrijk, die het kasteel in 1877 verwierf. Hij verbeterde de hydraulica en verving het interieur. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het landgoed achtereenvolgens bezet door Duitse troepen (waaronder Hitleritische jongeren), vervolgens door een Amerikaans hoofdkwartier in 1944. In 1945 herbergde het park 60.000 Duitse gevangenen, waarvan 632 profiteren van het "Project Tournesol," een Amerikaans educatief programma georganiseerd op de binnenplaats van het kasteel.

Het kasteel bewaart architecturale middeleeuwse elementen zoals de ronde torenpoort en een ophaalbrug, evenals een renaissancehuis ingericht met gevelramen en 19e-eeuwse dakramen. Een inscriptie herinnert aan de Engelse landing van 1758. Binnen, een Renaissance dubbele jas haard, ondersteund door toegewijde colonnes, getuigt van het verleden. Het park, geclassificeerd in 1969, herbergt vijvers, watervallen en een botanische diversiteit, waaronder palmbomen en exotische planten.

Vandaag behoort het landgoed tot Florence van Harcourt, achter-achter-achterkleindochter van Hildevert Hersent. Alleen het park is open voor het publiek, terwijl de kasteellobby tijdens Heritage Days uitzonderlijk opengaat. De poterno, overblijfsel van vestingwerken, is ook toegankelijk. De site blijft een levende getuigenis van de Normandische geschiedenis, mengen middeleeuwse erfgoed, moderne transformaties en belangrijke gebeurtenissen van de 18e tot 20e eeuw.

Externe links