Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Suscinio Castle, gebouwd aan het einde van de Middeleeuwen op het schiereiland Rhuys, was de residentie van de hertogen van Bretagne. Het wordt voor het eerst genoemd in 1218 in een brief van Pierre de Dreux, hertog van Bretagne, die de bouw tussen 1213 en 1237 begon. Dit eerste landhuis, waarschijnlijk een jachtrelais, werd uitgebreid door zijn zoon John I, die een groot noord hof en een vierhoekige toren toevoegde. De site, zowel defensieve als residentiële, herbergde ook de Ducal Treasure en archieven, terwijl het diende als een recreatieve plek omgeven door bossen en parken.

In de 14e eeuw, tijdens de Montfort dynastie, werd het kasteel versterkt en versierd, met name door de hertogen Johannes IV en Johannes V. Deze werken toegevoegd tuinen, een groot huis in het oosten, en monumentale torens rond de ingang. Ondanks zijn beperkte rol tijdens de Opvolgingsoorlog van Bretagne werd Suscinio een symbool van dubbele macht, waarbij defensie en luxe werden gecombineerd. Aan het einde van de 15e eeuw, het uiterlijk was dicht bij die vandaag gezien, met een veelhoekige vorm en diepe gracht.

Na de verdwijning van de hertogen van Bretagne, veranderde het kasteel meerdere malen van handen: gegeven aan de prins van Oranje, overgenomen door Anne van Bretagne, vervolgens overgedragen aan Diane de Poitiers alvorens te worden verlost door de Franse kroon. In de 16e eeuw werd hij omgetoverd tot kapitein en leed hij schade tijdens religieuze conflicten. Het risicovolle beheer van opeenvolgende gouverneurs, gecombineerd met stormen en plaatselijke verarming, versnelde de afbraak ervan. Verkocht als nationaal eigendom in 1798, werd de ruïne gedeeltelijk gered door particuliere eigenaren voordat de overname in 1965 door de Morbihan Departmental Council.

Als historisch monument sinds 1840 dankzij Prosper Mérimée was Suscinio sinds de jaren zestig het voorwerp van grote restauratiecampagnes. Archeologische opgravingen, vooral die van 2013, onthulden belangrijke elementen zoals de keukens van het Noordhuis of de stoepranden van de kapel Saint-Nicolas, die verdwenen in de 14e eeuw. Vandaag de dag biedt het kasteel, omringd door gracht en geflankeerd door zeven torens, een uitzonderlijke getuigenis van Bretonse Ducal architectuur, waarbij militaire en residentiële functies worden gemengd.

De kapel van Saint-Nicolas, buiten de omtrek, illustreert de fascist van de hertogen van Dreux. Zijn alfabetische stoep, ontdekt in 1975, blijft een archeologisch mysterie. De bastions toegevoegd in de 16e eeuw, onder invloed van conflicten met Engeland en Spanje, betekende een late defensieve aanpassing. Ondanks de revolutionaire verwoestingen, moderne restauraties gaf het kasteel een dichte verschijning aan zijn middeleeuwse climax.

Externe links