Bouw van het landgoed 4e quart XVIIIe siècle (≈ 1887)
Periode van het creëren van het domein en zijn elementen.
6 juillet 1990
Registratie van de fontein
Registratie van de fontein 6 juillet 1990 (≈ 1990)
Bescherming bij ministerieel decreet.
30 décembre 1991
Indeling van de grot
Indeling van de grot 30 décembre 1991 (≈ 1991)
Officiële erfgoedherkenning.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Fontein van het voormalige Lagerhuis (zaak B 14): inschrijving bij beschikking van 6 juli 1990; Rocaillegrot (vak B 734): indeling bij beschikking van 30 december 1991
Kerncijfers
BRONGNIART - Architect
Ontwerper van de rotsgrot.
Oorsprong en geschiedenis
Het landgoed Montesquiou, gelegen in Mauperthuis (Seine en Marne), dateert uit de 4e kwartier van de 18e eeuw. Deze site onderscheidt zich door zijn architectuur en zijn landschapselementen, waaronder een rotsgrot en een fontein, getuigen van de kunst van de tuinen van die tijd. Het landgoed is gedeeltelijk beschermd onder de titel van Historische Monumenten, met een inscriptie in 1990 voor de fontein en een classificatie in 1991 voor de grot.
De rotsgrot, door architect Brongniart, illustreert de smaak van het tijdperk voor tuinfabrieken en gestileerde natuur. Deze elementen, typisch voor de aristocratische domeinen van de achttiende eeuw, dienden zowel als ornament als als een plaats van wandeling, die de invloed van de Lichten op de indeling van groene ruimtes weerspiegelt.
Het landgoed is gelegen op 1 rue de Montesquiou, hoewel ongeveer GPS coördinaten suggereren een positie dicht bij de Moulin d'Epaillard. De nauwkeurigheid van deze locatie wordt als zwak beschouwd (noot 5/10), wat de exacte identificatie ervan op de grond kan bemoeilijken. De wettelijke bescherming heeft specifiek betrekking op de fontein van de voormalige binnenplaats van de gemeenten en de grot, die hun uitzonderlijke erfgoedwaarde benadrukt.
Er is geen informatie beschikbaar over de opening van het domein voor het publiek, het huidige doel (huur, kamers) of de staat van instandhouding. Bronnen zijn beperkt tot Monumentgegevens en administratieve referenties, zoals de Insee-code van de gemeente (77281) en de bijlage bij het departement Seine-et-Marne in de regio Île-de-France.
De historische context van het laatste kwart van de 18e eeuw in Île-de-France wordt gekenmerkt door een periode van overgang, tussen de piek van de Ancien Régime en de omwentelingen van de revolutie. Gebieden als Montesquiou's belichaamden toen de kracht en verfijning van de aristocratie, terwijl zij artistieke en landschapsinnovaties integreren. Deze ensembles, vaak opgevat als plaatsen van vertegenwoordiging, weerspiegelden ook de culturele uitwisselingen en stilistische invloeden van die tijd.
Het gebrek aan details over de sponsors of specifieke toepassingen van het domein beperkt het begrip van zijn maatschappelijke rol. Echter, rotsgrotten en fonteinen, een terugkerend kenmerk in de Franse tuinen van deze periode, werden over het algemeen gebruikt om indruk te maken op bezoekers en symboliseren de beheersing van de natuur van de mens, een thema dat de filosofen van de Verlichting dierbaar is.