Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het landgoed van het château de Saint-Symphorien-des-Monts, gelegen te paard in de gemeenten Saint-Symphorien-des-Monts en Lapenty, is een historisch complex uit de 13e eeuw. Het eerste kasteel, omgeven door sloten en uitgerust met een ophaalbrug, vertrekt vandaag slechts een vierkante kerker. In de 17e eeuw werd in 1620 een nieuw kasteel in Louis XIII gebouwd door de familie Vauborel, en in 1793 in beslag genomen door Charles Marie du Bourblanc uit Apreville. Het landgoed, tijdelijk gebruikt als een stadhuis na de revolutie, werd gekenmerkt door een brand in 1916 die het kasteel vernietigde, waarvan de ruïnes werden verwoest in 1971.

Het park, gebouwd in een recreatiepark in het begin van de 18e eeuw en omgetoverd tot een Engelstalig park rond 1830, strekt zich uit over 63 hectare, waarvan 10 voor het publiek. Het herbergt opmerkelijke elementen zoals een Neolithische overdekte loopbrug die in 1977 als historisch monument werd vermeld, een 19e eeuws tuinmanshuis en een 16e eeuws huisje. Het park, omgetoverd tot een dieren- en bloemenpark onder de naam Eden Parc in 1971 door graaf Charles-Édouard de Miramon Pesteils, heeft zware schade opgelopen tijdens de storm van 1999, waardoor de sluiting tot de gedeeltelijke heropening in 2012. Tegenwoordig behoudt het dieren zoals Shetland pony's, pauwen en dwergschapen, evenals rijke vegetatie.

De architectuur van het 17e eeuwse kasteel, beschreven in de 1793 inventarissen, onthulde een gebouw van zestien ramen verspreid over twee niveaus, met dakramen en een steil dak. De gevel zag een binnenplaats van eer omlijst door twee paviljoens verbonden door granieten balustrades, waarvan sommige nog steeds. De 13e eeuwse vierkante kerker, het enige overblijfsel van het eerste kasteel, werd vergezeld door een kapel. De rijk ingerichte interieurs omvatten woonkamers, kamerkamers, ingerichte keukens, en bijgebouwen zoals stallen, een smederij, en een bakkerij. De inventarissen bevatten ook luxe meubels, kunstwerken en alledaagse voorwerpen, die de aristocratische levensstijl van de tijd weerspiegelen.

De seigneury van Saint-Symphorien-des-Monts was eigendom van verschillende adellijke families, waaronder Mahé, Vauborel en Géraldin. In de 18e eeuw woonde Antoine Anne Nicolas de Géraldin, markies en grand baili van Mortain County, daar met zijn zus en familie. Zijn schoonzoon, Charles Marie du Bourblanc van Apreville, emigreerde in 1791 voordat hij terugkeerde in 1802. Het landgoed werd in de 19e eeuw aan de Graven van Rougé doorgegeven, daarna aan de familie van Miramon Pesteils in de 20e eeuw. Het wapen van opeenvolgende families, zoals dat van de Mahé ("Giron of gold in the field of Gules") of van de Vauborel ("D'azur in the silver tower"), getuigen van hun edele erfgoed.

Een van de beschermde elementen van het landgoed zijn de gevels en daken van twee cottages, een uit de zestiende eeuw, evenals de boerderij van de Basse-Court, geregistreerd in 2005 voor de agrarische gebouwen (logis, stallen, schuur, pers). Het overdekte spoor van de Cartesières, gedateerd 3000 v.Chr., is een belangrijk archeologisch overblijfsel. Het park, hoewel gedeeltelijk heropend, draagt nog steeds het stigma van de storm van 1999, die 3000 bomen en omheinde dieren vernietigde. Zijn recente geschiedenis wordt gekenmerkt door het behoud van de Graaf van Miramon Pesteils, dan door de Vereniging van Vrienden van het Park.

Historische bronnen, zoals de inventarissen van 1793 of de werken van Jean Durand de Saint-Front, bieden een nauwkeurig inzicht in het dagelijks leven en de organisatie van het landgoed. De bijgebouwen, zoals de bakkerij, de smederij of de stallen, waren de thuisbasis van intense economische activiteit, met bedienden, ambachtslieden en boeren die voor de heren werkten. De revolutie markeert een keerpunt, met de inbeslagname van goederen en de gedeeltelijke verspreiding van meubilair. In de 19e eeuw herbouwde de graaf van Rougé het kasteel in 1848, vóór de definitieve vernietiging in 1965, waardoor alleen het park en de bijgebouwen als getuigen van dit prestigieuze verleden werden achtergelaten.

Externe links