Domaine du Grand Hazier

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het landgoed Grand Hazier is een voormalige koloniale plantage gelegen in Sainte-Suzanne, op het eiland La Réunion. Opgericht aan het einde van de zeventiende eeuw door Jean Julien, een Lyon man getrouwd met een Malagassische, het landgoed ontwikkelt dankzij het werk van slaven, waaronder Charles, een gevangene in India. De concessie, bevestigd in 1703, was oorspronkelijk gewijd aan vee- en voedselgewassen zoals tarwe, rijst of zoete aardappelen.

In 1709 verwierf Augustin Panon, een planterkolonist, geleidelijk het landgoed na een slavenuitwisseling met Jean Julien. Na zijn dood in 1714 werd Panon de enige eigenaar en breidde de gewassen uit, waaronder suikerriet. Het landgoed, dat zich in 1723 uitstrekte over 147 hectare, werd vervolgens verdeeld onder zijn erfgenamen, maar bleef geassocieerd met de plaats genaamd "The Great Hazier.".

Aan het begin van de 19e eeuw, onder Nicolas Vincent Charles Caradec, werd het herenhuis gebouwd, en het landgoed gemoderniseerd met een oriëntatie op suikerriet. Ondanks de afschaffing van de slavernij in 1794 (niet toegepast op Reunion), bloeide het landgoed tot de definitieve afschaffing van 1848. De eigenaren, zoals Rose Angelique Sophie Caiez d'Epinay, kregen vervolgens een vergoeding voor het verlies van hun slaven, voordat ze zich tot engagisme wendden, vooral met Indiase arbeiders.

Na 1859 veranderde het landgoed meerdere malen in handen, waaronder de familie Chassagne in 1903. Albert Chassagne, ingenieur, moderniseert de operatie door de gewassen te diversifiëren (vanille, ylang-ylang, cassave) en reconstrueren het masterhuis in 1911. Vandaag de dag, het landgoed, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1991, herbergt een vanille bos en een Hindoe kapel, en wordt bezocht op afspraak.

Het meesterhuis, typisch Creoolse architectuur met zijn varangue en bijgebouwen, werd tweemaal herbouwd (ongeveer 1860 en 1911). De site omvat ook slavendozen, een moestuin van 2000 m2, boomgaarden en een kokos steegje dat leidt naar de nationale weg. Deze elementen illustreren de economische en sociale ontwikkeling van Réunion, gekenmerkt door slavernij, entertainment en suikerteelt.

Het landgoed blijft een symbool van de landbouw- en menselijke transformaties van het eiland, van de koloniale oorsprong tot de huidige openstelling voor het publiek, waarbij historisch erfgoed, herinnering aan slavernij en hedendaagse toeristische activiteiten worden vermengd.

Externe links